Kamerleden hebben geheugen van een ééndagsvlieg....

Sinterklaas Mark Rutte heeft dinsdagmiddag de verlanglijstjes van de tien politieke partijen uit de Tweede Kamer ten aanzien van het koningshuis in ontvangst genomen. Veel verrassingen stonden er niet op. De wensen zijn eigenlijk voor het merendeel al jaren dezelfde, alleen de accenten verschuiven en de keuze van het sinterklaasliedje wil nog wel eens verschillen.

De ene keer zijn het vliegtuigen, de andere keer een vakantiehuis en een (stoom)boot, en dit jaar wil men van links tot rechts dat de drie uitkeringsgerechtigde Oranjes de broekriem aanhalen, het regeringsvliegtuig laten staan en huur gaan betalen voor paleis Huis ten Bosch. En als surprise voor ‘het volk’ wordt eigenlijk ook gewenst dat de koningin een deel van haar inkomen terugstort, geheel vrijwillig natuurlijk. Het bericht dat Geert Wilders en zijn kornuiten dat óók hebben gedaan, heb ik ongetwijfeld gemist.

Mark Rutte maakte in de Tweede Kamer niet de indruk zich ernstig zorgen te maken over alle verlangens van de Kamerleden. Dat hoefde wellicht ook niet, want hoewel  de stapel met wensen en eisen hoog is, komen ze slechts op onderdelen met elkaar overeen. Dat betekent dus dat er geen meerderheid bestaat om het vullen van de schoenen af te dwingen. Rutte kan de Kamer donderdag afschepen met wat snoepgoed, wat winterpenen en suikergoed, en een kroontje van marsepein, om vervolgens weer over te gaan tot de orde van de dag.

Natuurlijk, laat er geen misverstand over bestaan: de Kamer is gerechtigd om verlangens te hebben en te uiten ten aanzien van het koningshuis en de staatsinrichting. Periodiek (groot) onderhoud is geen slechte zaak. Dat geldt voor de Groene Draeck evengoed als voor de wijze waarop de monarchie in de samenleving is ingebed. Het is prima dat Geert Wilders met een wetsvoorstel is gekomen om de hele boel om te gooien. Dat geeft uiteindelijk iedere stemgerechtigde een kans zich over het takenpakket van het staatshoofd uit te spreken, al is het dan indirect (door bij volgende verkiezingen voor een partij te kiezen die voor zijn plannen is of juist tegen)

Het kan ook geen kwaad om te kijken naar de wijze waarop het koningshuis wordt gefinancierd, hoe daarover verantwoording wordt afgelegd, wat in het feestpakket is opgenomen (paleis, vliegtuig, boot) en hoe zich dat verhoudt tot andere maatschappelijke kwesties, prioriteiten en ontwikkelingen. Het is op zijn minst merkwaardig dat Rutte in zijn Troonrede de koningin laat zeggen dat iedereen moet inleveren, om vervolgens een begroting van ‘de Koning’ te presenteren waarin het staatshoofd er niet op achteruit gaat.

Het probleem zit ‘m in de manier waarop de verschillende politieke partijen hun wensenlijstjes presenteren. Twee jaar geleden nog maar hebben Eerste- en Tweede Kamer afspraken gemaakt met ‘de Koning’ over een financieel statuut, met de opzet dat er dan voorlopig geen heibel meer zou zijn over de koninklijke begroting. De inkt was echter nog niet droog of partijen als SP en GroenLinks hadden het mes al weer ter hand genomen, volgens de beproefde salamitactiek.

Steeds een stukje eraf, en dat het instituut onderweg schrammen en schade oploopt, is mooi meegenomen. Cynisch is daarbij wel dat SP’er Ronald van Raak dan wel rept over boosheid in het land over de begroting, en waarschuwt voor de beschadiging van de monarchie, maar daarbij weglaat dat hij zelf juist een van de grootste aanstichters is. De pyromaan die waarschuwt voor brand, zoiets. Het mag overigens, dat inhakken op de staatsvorm, maar meer openheid over de ware motieven kan geen kwaad.

Nog een probleem: Kamerleden hebben tegenwoordig het geheugen van een eendagsvlieg, zoals SGP-voorman Kees van der Staaij het zo treffend verwoordde. De PvdA heeft in anderhalf jaar al drie woordvoerders Koninklijk Huis versleten; naar het totale aantal tijdens de 31 jaar regeringstijd van koningin Beatrix valt slechts te gissen. Maar je weet dat veel kennis verloren is gegaan en dat het wiel steeds weer opnieuw moet worden uitgevonden, danwel het eigen imago opgepoetst.

Een één-tweetje met een landelijk ochtendblad komt daarbij goed van pas. Als de partij in de peilingen op de helft van het aantal zetels staat, moet je zorgen qua bekendheid e.d. aan de goede kant van die helft terecht te komen danwel te blijven. Het vals zingen van een sinterklaasliedje helpt, zoals Jeroen Recourt dinsdag merkte. Dat zijn voorstellen geen meerderheid halen, ach, het punt is toch gemaakt en dat een jaar geleden nog heel wat anders werd betoogd, wie weet dat nog?

De Kamerleden zijn overigens niet de enige schuldigen, de media treffen ook blaam. Die geven maar al te graag aandacht aan om het even welk voorstel rond het koningshuis. Of de voorstellen reeël zijn of haalbaar, dat maakt niet uit. Eén voorbeeld van dinsdag: de PvdA wil het Koninklijk Huis beperken tot de drie uitkeringsgerechtigde leden. Laurentien en Constantijn vallen er dan uit, maar óók beoogd troonopvolgster Amalia en haar twee zusjes…  © HJ

Meer over de begroting van 'De Koning' 2011:

• Nieuwsberichten: Geen 'cadeautjes' meer voor 'de Koning'
• Achtergronden: Moderniseren van monarchie ja, eensgezindheid nee

Comments

[Geplaatst door: E.]

In het geval van een huwelijk is niet het lidmaatschap van het koninklijk huis bepalend. Het simpele feit dat iemand een wettige nakomeling van de koning of diens vermoedelijke opvolger is, is genoeg. En als diegene trouwt zonder toestemming ligt zij/hij eruit. (artikel 28 van de grondwet)

[Geplaatst door: Mike Waal]

Over het algemeen vind ik dhr. van Raak een grote verveel die in mijn ogen eens wat nuttigers zou moeten gaan doen van onze belastingcenten (tja, het moet toch over geld gaan he). Volgens mij zijn de problemen in Europa groter dan het feit of we wel of niet een eeuwenlang goedwerkend instituut af moeten schaffen.
Overigens altijd grappig dat er zoveel op de uitkering aan HM wordt gehakt. Zo bijzonder veel is het nou ook weer niet (ja meer dan ik verdien) en in tegenstelling tot heel veel kamerleden kan HM niet in 36 commissariaten gaan zitten, die ook nog eens dito opleveren, en waar, als we het dan toch over werk eerlijk verdelen hebben, heel veel mensen extra mee aan het werk kunnen.
Maar ja, kom niet aan de eigen portemonnee.