De avondwacht bij het ziekenhuis in carnaval vierend Innsbruck is dinsdag anders dan op voorgaande avonden. Er is meer spanning en de stemming is bedrukt. De bedrukte gezichten van koningin Beatrix en prinses Mabel eerder op de dag hebben indruk gemaakt en een schok veroorzaakt. Zo droevig, zo getekend, hebben we Beatrix en Mabel sinds het ongeluk van Friso nog niet eerder gezien. Uit Lech komt bovendien een seintje dat er dit keer een busje op weg is naar het hospitaal, hetgeen kan betekenen dat er meer familie dan gebruikelijk onderweg is.
Vaak wordt gezegd ‘geen nieuws, is goed nieuws’. Maar deze dagen durft niemand daar op te vertrouwen. Geen verandering in de gezondheidssituatie van prins Friso meldt de RVD. Is dat goed nieuws of slecht? De prins wordt heel langzaam weer op de normale lichaamstemperatuur gebracht: wat zullen de doktoren kan vaststellen? In Nederland klinken kritische geluiden over de aanwezigheid van de media in Lech en in Innsbruck. Dinsdag krijgen we te horen dat de koninklijke familie geen bezwaar heeft met de fotografen, camerateams en verslaggevers bij de ingang van het ziekenhuis. Er is ook bewijs daarvan: ze kiezen ook bewust voor deze entree en niet voor de afgeschermde en afgesloten zij-ingang.
Wanneer het busje aan komt rijden, staat iedereen op scherp. Wie komen er mee met Mabel. Een verrassing: Florian Moosbrugger, de skivriend die vrijdag zonder al te veel schade uit de lawine kwam die Friso in dit ziekenhuis deed belanden. Mabel grijpt hem stevig vast, aan de andere kant loopt prins Constantijn. Florian kijkt slechts kort richting pers – niet iedereen heeft meteen in de gaten die hij het is, zo vaak is hij niet samen met zijn koninklijke gasten – hij is ook de hotelchef van Gasthof Post – in het openbaar gesignaleerd. Als hij Mabel niet zo goed vasthoudt, kan hij net zo goed doorgaan voor een knappe Oostenrijkse beveiliger.
Het heeft overigens iets van een toneelstukje, de wijze waarop prinses Mabel zich bij het ziekenhuis presenteert: steeds hetzelfde gekleed, net als de koningin overigens, de rug rechtend en met opgeheven hoofd en een strak gezicht naar binnen of naar buiten lopend. Ze zoekt en krijgt steun van degenen die met haar meekomen; alleen bij Beatrix kun je zeggen dat ze elkaar ondersteunen. Het kan natuurlijk ook niet makkelijk zijn.
© RB Hans Jacobs
Reacties