De prins en prinses zijn donderdagavond Nieuw-Zeelandse tijd in Auckland aangekomen. Ze hebben volgens ons schema een avondje vrij. Dat is ook wel nodig gezien het drukke programma dat hen vrijdag nog wacht. Praten over immigratie en integratie, lunchen met de bazen van Nederlandse bedrijven, naar de wolfabriek en dan de grootste uitdaging van de dag: het gesprek met de pers, gevolgd door een regeringsdiner.
Het incident met de radioverslaggever in Queensland blijft opspelen. Donderdag kwam de plaatselijke reporter op de nationale radio om te vertellen wat er al dan niet zou zijn gebeurd. De versie van de prins is nog niet naar voren gekomen. Dat gebeurt echter ongetwijfeld in de ontmoeting met de Nederlandse én Nieuw-Zeelandse media vrijdagmiddag. Al die aandacht voor één geïrriteerde opmerking is natuurlijk te gek voor woorden, maar zo gaan die dingen nu eenmaal wanneer er geen nieuws is.
Het prinselijk paar was in een goed humeur donderdag bij hun bliksembezoek aan Christchurch, een fraaie stad in het zuiden van Nieuw-Zeeland met een heel grote Nederlandse gemeenschap. Christchurch is ook de toegangspoort tot de Zuidpool, vandaar dat het bezoek begon bij het Antarctic Centre en Antarctica New Zealand. Eerst uitleg over het belang van wetenschappelijk onderzoek op de Zuidpool, de rol van Nederland daarbij en de noodzaak meer te weten over de bewegingen van het ijs en de invloed van het warmer worden van de aarde.
Daarna 'fun stuff': de koude van de pool beleven in de ijskamer - warme kleren aan en in de ijselijke wind staan - en kijken naar de blauwe pinguïns.
Volgende stop was de universiteit, met daar een discussie met studenten over Nieuw-Zeeland en de Europese Unie. Prins en prinses wisten de doctoraal en masters studenten scherp aan de tand te voelen en prikkelende vragen te stellen. De EU wordt in Nieuw-Zeeland, voor welk de Unie de grootste en belangrijkste handelspartner is, niet erg serieus genomen. In 2004 bijvoorbeeld besteedden de twee televisiestations TV1 en TV3 er het hele jaar in hun nieuwsuitzendingen slechts 29 items aan. Altijd nog meer dan Australië dat jaar (18).
De universiteit heeft een typisch jaren zestig betonnen gebouwen campus. De oude gebouwen zijn tegenwoordig een kunstcentrum, waarbij je meteen aan Oxford moet denken. Logisch, want Christchurch kreeg zijn naam van alumni van Christchurch College in Oxford. Prachtige spullen overigens in de verschillende galerieën en art shops.
En ook hier Nederlandse vakantiegangers en landverhuizers die met de camera in de aanslag de koninklijke bezoekers verwelkomden. Willem-Alexander is daarbij allercharmanst. ,,Hij weet het publiek goed te bespelen," merkte een Nieuw-Zeelandse begeleider van het gezelschap bewonderend op.
Tot slot van het korte verblijf in Christchurch volgde de ontmoeting met de Nederlandse gemeenschap in het clubhuis van de plaatselijke rugbyclub. Het prinselijk paar sprak ook met een aantal jonge rugbyspelers van om en na bij de tien jaar; die speelden voor de bijeenkomst een wedstrijd. ,,Rugby is voor jongens hè, en voetbal voor meisjes," spoorde Willem-Alexander de jongens aan. ,,No, soccer is for pussies," wist een van de mannekes. Vertaling niet gewenst, maar Willem-Alexander en Máxima glunderden over zoveel onbevangen spontaniteit.
De prins besloot zijn toespraak tot de immigranten met een oprecht 'tot de volgende keer'. Hij herinnerde eraan dat 'de volgende generatie' Oranjes nu al was meegekomen. ,,Ik hoop dat zij in de toekomst hier net zo warm wordt ontvangen." ©GPD
Voor de trouwe volgers: de wasserette in Auckland heeft de kleding gevonden. Nu nog een klein probleempje oplossen: de was afleveren op een van de eilanden van de Nederlandse Antillen, liefst nog op een moment dat ik daar ben of nog moet komen. Zondag direct na aankomst in Oranjestad al veelvuldig contact gehad met het hotel in Auckland. Ik maar denken dat DHL snel was: het duurt nog wel vijf tot zes dagen voordat de spullen in Willemstad kunnen zijn... 'Jij gaat achterin de bus zitten' was het bemoedigende commentaar van de collega's! ©GPD
