Kabinet steggelt over Indiase kinderarbeid

Binnen het kabinet is verdeeldheid ontstaan over de manier waarop kinderarbeid aan de orde moet worden gebracht tijdens het staatsbezoek in India. Minister Maria van der Hoeven van Economische Zaken, die deze week met een handelsmissie meereist, wil het thema niet ter sprake brengen. GPD-collega Peet Vogels bericht.

Haar collega Maxime Verhagen van Buitenlandse Zaken zal het onderwerp wél bespreken met zijn Indiase collega, maar hij vindt dat Van der Hoeven het ook aan de orde moet stellen. Begin deze maand vroeg de voltallige Tweede Kamer aan de beide bewindslieden om kinderarbeid in de katoenteelt in India op de agenda te zetten tijdens het bezoek van koningin Beatrix aan het land.

Kinderarbeid is een gevoelig thema in India. De Indiërs hebben er geen behoefte aan als buitenlandse bezoekers hen komen vertellen wat wel en niet is toegestaan. Van der Hoeven begrijpt die gevoeligheid, maar heeft ook met de Tweede Kamer te maken. Voor haar geldt het belang van de handelsmissie en die is volgens haar niet gebaat bij irritaties van de Indiërs over een opgeheven Nederlands vingertje.

,,Het onderwerp zal door minister Verhagen aan de orde worden gesteld", aldus Van der Hoeven. ,,Ik houd me met andere economische onderwerpen bezig." ,,Da's mooi van Maria", reageert Verhagen als hij hoort dat hij degene is die de kinderarbeid voor zijn rekening moet nemen tijdens zijn ontmoeting met zijn ambtgenoot.

,,Maar ik zal het aan de orde stellen. India heeft internationale verdragen getekend, en ik zal ze er op aanspreken dat ze die moeten naleven." Verhagen verbaast zich er wel over dat Van der Hoeven helemaal niets over de kinderarbeid gaat zeggen. ,,Zoiets moet juist ook in de handelsdelegatie aan de orde komen. Het gaat immers om producten die door kinderen worden gemaakt."

Bernard Wientjes, voorzitter van de werkgeversvereniging VNO-NCW, die ook mee op reis gaat, vindt het helemaal geen onderwerp. ,,Nederlandse bedrijven die in India produceren maken helemaal geen gebruik van kinderarbeid. Dat mogen ze ook niet op basis van richtlijnen die Nederland ook heeft getekend." © GPD

Comments

[Geplaatst door: Hans Kastanje]

Misrekenend en schandalig dat de Nederlandse politiek haar kleine plaats in de nieuwe geglobaliseerde wereld niet schijnt te kunnen accepteren, men kan niet op bassis van opportunisme en paternalisme een wereldbeschaving en wereldmacht die India alreeds is vanuit de positie van een europese underdog op de problemen van kinderarbeid durven attenderen. Wetende dat deze zelfde kinderarbeid het gevolg is van een decennia lange door ons Europeanen uitbuitten en misbruiken van de wereld handel.
Deze amateuristische interpretatie van moraliteit kan bij het hebben van zelfs een beetje ontwikkeling louter en alleen afgedaan worden als onwetend, en in die hoedanigheid dan ook als zeer gevaarlijk.
Het lijkt me verstandig te beseffen dat India in haar verleden en zeer zeker ook in de nabije toekomst te groot, te diep, en in haar psyche en kennis onbetwistbaar te superieur is om door een ontwikkelings- en identiteitsarm land als Nederland is, de fictieve realiteit voor gehouden te worden dat wij als Nederlanders , de dweil van Duitsland, en de enige echte paria van Europa, ons de fictie kunen veroorloven deze aankomende supermacht India te kunnen durven aan te vallen op de door ons zelf gecreerde problemen.
Ons eeuwenlang gehandhaafde economische opportunisme is debet aan de armoede en de potentiele kinderarbeid in landen als India. Misschien hoog tijd dat Nederland haar zelfbeeld middels acceptatie van feit en realiteit tot correcte weergave bijstelt.

[Geplaatst door: patrice riemens]

- op het commentaar van Hans Kastanje.

David Niven zou dit zeker "a fresh approach" noemen (cf 'Murder on the Nile') en ook de Indiase minister van handel, Shri Kamal Nath, zou (hij leest bmw geen Nederlands) zeer in zijn sas zijn met dit fraaie staaltje van Indiase suprematisme, maar voor de rest slaat Kastanje's commentaar echt nergens op.

Internationale arbeidsovereenkomsten, zoals bv vastgesteld in ILO verdragen, gelden alle ondertekenende landen en iedereen kan elk ondertekenend land op de (niet) naleving hiervan aanspreken. Dit geldt ook, en m.n. kinderarbeid. Dat de buitengemeen fragiele concurentie positie van de Indiase (export) economie dit land kennelijk noopt om deze internationale overeenkomsten stelselmatig te schenden is geen excuus. Argumenten, zoals door Shri Kamal Nath gebezigd, dat aantijgingen omtrent 'vermeende' ( my foot!) wantoestanden neerkomen op 'verkapt protectionisme' en een nieuwe vorm van niet-tarifaire handelsbelemmering dienen naar de prullebak te worden verwezen. En met verwijtende verwijzingen naar het colonialistiese verleden van zg ontwikkelde landen (erg populair bij Indiase politici, maar ook bij tyrannen zoals Robert Mugabe van Zimbabwe), maak ik in 2007, 60 jaar na de onafhankelijkheid van India, graag de kachel mee aan.