Prinses, moeder, moderne vrouw luidt de ondertitel van het boek over Máxima van Yvonne Hoebe, verslaggeefster van roddelblad Privé. Uitgeverij Karakter heeft er een fraaie uitgave van gemaakt: harde kaft om de 224 pagina’s, veel en mooie foto’s, zonder er een fotoboek van te maken. Maar de tekst, de inhoud? Laten we vriendelijk blijven en slechts zeggen dat daarvoor enig uithoudingsvermogen nodig is bij de kritische lezer. Of minder vriendelijk: wie problemen heeft met slapen, kan ’s avonds het beste een hoofdstuk uit dit boek proberen te lezen. Probleem opgelost. Stilistisch houdt het niet over en Hoebe herhaalt zichzelf vaak, ook op dezelfde pagina.
Yvonne Hoebe volgt Máxima al vanaf het begin. Zij had een voorsprong op al haar collega’s want Privé beschikte in de kennismakingstijd van de Argentijnse met prins Willem-Alexander over een mol bij de DKDB. Een echtgenote van een beveiliger verloochende haar huwelijk en de vertrouwelijkheid van haar mans werk door zijn agenda door te brieven aan het roddelblad. Dat wist daardoor wanneer en waar Willem-Alexander en zijn vriendin zouden opduiken, in Praag bijvoorbeeld of in Brussel en Norwich.
Hoebe spreekt in haar voorwoord heel huichelachtig over ‘een wel heel goed ingevoerde tipgever.’ Ze maakt het echter nog bonter wanneer de eerste geheime ontmoeting van Máxima’s ouders met koningin Beatrix en prins Claus, en daarbij ook met prinses Margriet en Pieter van Vollenhoven wordt beschreven. ‘Als er geen oplettende fotografen van weekblad Privé waren geweest, was dit hele bezoek niet uitgelekt’. Nee natuurlijk, de fotografen van Privé staan dag en nacht zonder enige aanleiding te posten langs de snelweg van België naar Den Haag: en hé daar zien ze toevallig Máxima met haar ouders voorbij komen. Maar goed, ze moesten natuurlijk wél opletten, want zo’n auto is ook in een flits voorbij.
Stap voor stap worden in de eerste hoofdstukken de komst van Máxima naar Nederland, haar jeugd, de kennismakingstijd en de daaropvolgende verloving beschreven in een wonderlijke mengeling van feit en fictie. Yovonne Hoebe schrijft niet voor niets voor Privé, dat vaak een heel eigen kijk op zaken heeft en nimmer schroomt om wensen en gedachten toe te schrijven aan actrices, prinsen en prinsessen. ‘Op dat soort momenten heeft Máxima vast wel eens getwijfeld’ weet Hoebe te vertellen over een voorval.
Of wanneer Máxima in Argentinië is – Hoebe zit dan op een paar duizend kilometer afstand in Nederland, maar heeft kennelijk een camera in huize Zorreguieta - Thuis bij haar ouders werd de huwelijksvideo nog eens bekeken en weer was het Máxima die, nu samen met haar moeder, een traantje wegpinkte bij de klanken van de bandoneon….. Hoebe zat in 2009 ook in het vliegtuig dat het koninklijk gezelschap terugbracht van Mexico naar Nederland. ‘Je gaat toch niet je eigen zwakheden toegeven’ zou Máxima haar man in het vliegtuig hebben toegesnauwd, buiten het gehoor van Beatrix. ‘Als ik koningen word dan gaat het heel anders’….. Er was sprake van een heuse huwelijkscrisis, waarbij gelukkig koningin Beatrix wijs advies gaf: ‘bedenk iets wat Willem-Alexander heel leuk zal vinden…’ (NB De koningin spreekt nooit over WA, maar noemt hem Alexander, detail)
Na de beschrijving van het huwelijk komen de eerste werkzaamheden aan bod – Hoebe legt zowaar uit dat Máxima en Willem-Alexander geen staatsbezoeken kunnen afleggen omdat alleen een staatshoofd dat kan doen, om vervolgens hun visites aan Australië en Nieuw-Zeeland wél als staatsbezoeken te bestempelen. Voor een naar eigen zeggen goed ingevoerde en ervaren royaltyverslaggeefster is Hoebe trouwens niet alleen zeer slordig met feiten (niet Constantijn en Laurentien kwamen in 2003 met Beatrix op kraamvisite bij Máxima, maar - toen heel pikant - Friso en Mabel), maar ook met de juiste namen en benamingen: Carl Gustav (ipv Carl Gustaf), Máxima als 'toekomstige Prinses van Oranje', een kroning (!) van Beatrix, de kroonprins, niet kunnen besluiten of Prins Claus nu wel of niet als prins moet worden geschreven (p/P), en zo nog wat. Het doet in elk geval afbreuk aan het verzorgde uiterlijk.
Hoebe vertelt over het werk van Máxima ('een waardig prinses') en komt met een opmerkelijke onthulling. ‘Zoals bekend wilde Máxima onder geen beding hetzelfde leven leiden als haar schoonvader prins Claus, die zich erg beperkt voelde als prins-gemaal. Zij koos haar eigen weg, en met succes’. Máxima had, zoals Hoebe het formuleert, ‘voor zichzelf al een eigen carrière uitgestippeld’ (kwestie van even met Kofi Annan en Ban Ki-moon bellen, geef mij even een baantje?).
Opmerkelijk is de fell kritiek op de kledingkeuze van Máxima, en dan met name het hergebruik van kleren. Privé staat altijd voorop om geldverkwisting van de Oranjes aan de kaak te stellen, maar het meer dan één keer dragen van kleding is volgens Hoebe 'not done'. Ze zou moeten gaan shoppen voor een bijzondere gelegenheid in plaats van in de kledingkast te duiken. 'Is dit zuinigheid, gemakzucht, modebewustzijn of eigen stijl?' vraagt Hoebe zich kennelijk vertwijfeld af, terwijl ze stelt dat Máxima 'soms wel heel erg bont maakt'. 'Toch gaf ze met het verschijnen in eerder gedragen kleding zeker geen modieus visitekaartje af en is de kans dat ze ooit als stijlicoon wordt gezien wel erg klein. Prinses Diana heeft zich bijvoorbeeld nooit in dezelfde outfit vertoond en ook prinses Laurentien is nog nooit betrapt op het dragen van twee keer hetzelfde.' (NB het aantal publieke optredens van Laurentien is ook maar een fractie van dat van Máxima)
Wie dan nog de moed heeft om de laatste hoofdstukken te lezen, leert veel over de relatie tussen Beatrix en Máxima zoals Hoebe die zich voorstelt, komt te weten dat Beatrix haar troonswisseling al heeft besproken met het prinselijk paar (‘Dat hij en zijn moeder samen met Máxima daar nooit over hebben gesproken, is dus pure onzin’) en krijgt te horen dat Máxima regelmatig boos is omdat haar echtgenoot ‘te veel naar de pijpen van zijn moeder danst en zijn mening baseert op die van zijn moeder’. En als toegift legt Hoebe uit waarom de troonswisseling eigenlijk best wel in 2011 kan plaatsvinden. Zou ze weer zo’n bijzondere bron hebben? © RB; Foto: © Sander Kok
Voor een andere mening, een recensie op Boekreviews
* Máxima, prinses, moeder, moderne vrouw door Yvonne Hoebe, uitgeverij Karakter, €14,95





In grote lijnen ben ik het eens met uw recensie. Er zijn me echter meer fouten opgevallen. Zo is Máxima nooit lastiggevallen door Wilibrord Frequin (dat was Emily Bremers), heeft Diana wel degelijk kleding herdragen (en Laurentien volgens mij ook) en wordt de hele rel rond de foto's van de verbouwing van de Horsten verzwegen.
Hier is mijn recensie: http://www.allthingsroyal.nl/blog/2011/05/08/recensie-maxima-door-yvonne-hoebe/
Geplaatst door: Sophie | 08 mei 2011 om 12:38
Ik heb het boek niet gelezen, maar in aanvulling op de bovenstaande reactie:
Maxima is wel degelijk in Brussel opgezocht door Willibrord Frequin. Met een grote bos bloemen.
Geplaatst door: E. | 08 mei 2011 om 18:31
Ook ik vond de stijl van schrijven op z'n zachts gezegt beneden niveau; tel daar nog wat onvolkomendheden bij op: Niet Ds. Carel ter Linden zat aan het ziekbed bij Prins Claus naar Koninginnedag te kijken, maar natuurlijk Huub Oosterhuis, zoals hij memoreerde in de afscheidstoespraak.
Eindje verderop staat onder een foto van Maxima met Ariane het onderschrift: Maxima en haar middelste dochter Alexia... tja als je de prinsesjes niet kent lijken ze allemaal op elkaar.
Geplaatst door: Kees Richters | 08 mei 2011 om 20:23
Het boek gisteren gekocht, het ziet er inderdaad heel verzorgd uit en lijkt betrouwbaar, maar al heel snel vielen ook mij de herhalingen en onwaarschijnlijke "feiten" op. Vooral hoe ze de reacties van de Koningin beschrijft, heel onwaarschijnlijk komen die over. Het boek gaat de kast in en zal er vanwege de foto's nog wel eens uit komen, maar zeker niet voor de inhoud. Als ik deze recensie eerder gelezen had, had ik het denk ik niet gekocht, of in ieder geval eerst de inhoud (in de winkel) beter bekeken. Jammer dat veel mensen nu zo'n fout beeld kunnen krijgen,ook van de Koningin, hopelijk laat men zijn eigen gezond verstand spreken. Elma de Bruin-Hoogeweij.
Geplaatst door: Elma de Bruin-Hoogeweij | 08 mei 2011 om 21:26
Heerlijke recensie :-)
Geplaatst door: Kuifje | 08 mei 2011 om 22:35
Ik sluit mij bij Elma de Bruin aan. Door het verzorgde uiterlijk word je een beetje op een verkeerd been gezet: dat van betrouwbaarheid. De slordigheidjes en herhalingen beginnen echter op den duur te irriteren. En ook het "hineininterpretieren" van veronderstelde meningen van Máxima en de koningin kan je m.i. best in de blaadjes ventileren (niemand die je dwingt deze te kopen) maar niet in een betrouwbaar ogend boek.
Ik beschouw het nu gewoon als een fotoboek... met een mooie selectie van foto's van een vrouw met persoonlijkheid en uitstraling.
Het enige andere boek over Máxima dat ik ooit heb gekocht is een mooi en simpel uitgevoerd fotoboekje van de HEMA jaren geleden voor een luttel bedrag. Ik denk dat de "inhoud" daarvan beter is dan deze publicatie.
En toch is alles relatief: herinneren we ons niet het boek van de Argentijnse journalisten die het helemáál bont maakten?
Tijd voor Hans Jacobs om eens met een gedegen werkje te komen..., of is het daar nog eigenlijk niet veel te vroeg voor?
Geplaatst door: Joris | 09 mei 2011 om 07:17
Wat vervelend dat het grote (onwetende) publiek op deze manier, net als bij die dramaseries op tv, een verkeerd krijgt van onze Koninklijke Familie!
Prinses Laurentien heeft zeker wel kleding herdragen, niet vaak maar toch... Even ter aanvulling was dit.
Geplaatst door: www.oranjewereld.web-log.nl | 09 mei 2011 om 14:19
Ik wil me gaarne aansluiten op de reacties van de voorgaande posters.
Zag het boek in een schap liggen bij de Primera en besloot bij het afrekenen aan de kassa voor iets anders het boek even te snel door te bladeren. Mijn oog viel op het laatste hoofdstuk volgens mij over de Abdicatie en Koning Willem IV.
Daar ging de auteur gelijk al de fout in door als feit neer te zetten dat Beatrix de langst regeerende Oranje Monarch is met haar leefdtijd van 73 jaar. Hier haalt zij echter een aantal historische feiten door elkaar. Qua leefdtijd is Beatrix net zo oud als Koning Willem III, blijft HM nog aan dan zal zij de OUDSTE Monarch worden, echter haar grootmoeder staat nog steeds boven aan met 50 jaar als Koningin (1898-1948 + de regentesse periode van Emma 1890-1898, dus 58 jaar in totaal), Beatrix'periode beslaat nu 31 jaar. Voor mij een reden om dit boek niet aan te schaffen, Misschien ooit als het voor 5 euri in de overtollige schappen ligt!
Geplaatst door: Alois | 09 mei 2011 om 15:59