Over het dagelijks leven van wijlen koningin Juliana en prins Bernhard op Paleis Soestdijk is nog altijd weinig bekend. Daar praatte men niet over, dat bleef binnen de muren van het paleis. Met het door Jeroen Snel gepresenteerde, zesdelige EO-programma Hofleveranciers komt hier enigszins verandering in. Voormalige hofleveranciers, personeel en gasten van Juliana en Bernhard geven aan de hand van verhalen en anekdotes een nieuwe inkijk in het leven van het toenmalige koninklijk paar.
Herman de Roode (71) maakte van 1972 tot 1998 deel uit van het toneelgezelschap van koningin Juliana. Hij was als enige mannelijke acteur en regisseur werkzaam op Paleis Soestdijk en is zaterdag in de eerste aflevering.
,,Ik was niet eens zozeer zenuwachtig de eerste keer, ik vroeg me meer af hoe ik me moest gedragen. Ik werd uitgenodigd voor een eenakter en zo rolde ik erin. Mannenrollen werden normaal gesproken omgeschreven voor vrouwen, maar ik was er toch, dus kon ik meedoen. Ik hielp de regisseuse en nam het later van haar over. Toneel was de grote hobby van Juliana, het was voor haar een soort uitlaatklep. Tot haar dood is dat grotendeels geheim gehouden."
De Roode: ,,We speelden altijd drie voorstellingen op het paleis en bij een daarvan mochten kennissen en familie van de spelers komen kijken. Als mijn kinderen het al aan anderen vertelden, werd het niet geloofd dat ze Juliana hadden zien toneelspelen. Ik sprak er verder nooit over, daar had ik een dagboek voor. We repeteerden altijd bij anderen thuis en ze is ook bij mij in Amerongen geweest. Kreeg ik later opmerkingen dat er een auto met een AA-kentekenplaat voor mijn deur stond, of ik daar iets van wist. Tot 1998 ben ik op Soestdijk gekomen. Toen brak ze haar heup en daarna was ze niet meer goed aanspreekbaar. We correspondeerden altijd regelmatig en de laatste maanden heb ik haar kaartjes gestuurd, ook al wist ze niet meer wie ik was. We hadden een band die me heel dierbaar was."
,,De omgang was heel normaal, etiquette hoefde niet. Ik noemde haar de eerste keer majesteit, daarna mevrouw en dat was geen probleem. Na een aantal jaar noemde ze me plots Herman en verder was ik gewoon beleefd. Juliana bewaakte de afstand en bepaalde de grens. Ik zorgde er wel voor dat ik die niet overschreed."
Joke Ransdorp (66), te zien in de derde aflevering, maakte tussen 1978 en 1997 diverse belangrijke jurken voor Juliana. ,,Ik hoor nog mijn kopje koffie rammelen op dat prachtige servies. Ik was zo zenuwachtig bij mijn eerste bezoek. Dat werd minder in de loop der jaren, maar het bleef spannend om je ontwerpen op televisie terug te zien. Als er iets niet goed zat, of als je een plooi zag, dan kon je wel door de grond zakken."
,,Ik werd voor opdrachten gebeld door de kleedster van Juliana en dan ging ik aan de slag. Ik maakte eerst schetsen van de jurk, Juliana deed dat overigens ook, ze tekende ze op haar eigen blocnote. Daarna ontving ik de stoffen, prachtige stoffen die soms ze op buitenlandse reizen had gekregen en dan volgde een proefmodel.. Ik heb nog altijd een paspop van Juliana, die was speciaal van haar gemaakt zodat ik niet iedere keer naar het paleis hoefde te komen."
,,Eerst noemde ik haar Majesteit, later werd dat hoogheid, maar volgens mij gaf ze daar niet zo veel om. Juliana was vrij informeel, ze kwam geregeld met haar breiwerk binnenstappen. Ze wisselde tussen de rol van majesteit en moeder. Het was meestal heel gezellig tijdens het passen van de jurken. Al hield ze verder wel afstand, het was niet de bedoeling dat ik tijdens het passen aan haar zat, ik mocht hooguit een rits dichttrekken. Buiten het paleis werd er niet over mijn werk gesproken. Mijn familie en de mensen in de buurt wisten het wel, ik werd altijd opgehaald met een hofauto. Maar op feestjes had ik geen moeite om mijn mond daarover te houden."
Hofleveranciers, zaterdag 19.25 uur Ned. 2
Laatste reacties