Het is een ander Delhi, sereen bijna, dat zich ‘s ochtends rond zeven uur bij zonsopgang ontrolt. Om op dat tijdstip in een taxi te rijden naar het pershotel, zo’n twintig minuten van mijn verblijfplaats in de wijk Karol Bagh, is bijna een uitje. Lege wegen, groene avenues, nauwelijks getoeter. Een enorm contrast met de rit terug een halve dag later, wanneer de wet van de jungle en de luidste claxon weer gelden.
De ruimte is er ook omdat dit Nieuw Delhi is en niet Oud Delhi. De Britten hadden en namen alle ruimte om hun hoofdstad op te zetten, nadat koning George V had bepaald dat het keizerrijk niet langer vanuit Calcutta maar vanuit Delhi moest worden bestuurd. New Delhi is ook nu nog de tegenpool van Old Delhi. Lees voor leeg, vol, en voor groen, vies en stoffig. Druk, zonder voorzieningen.
Het koninklijk bezoek beperkt zich woensdag tot een paar straten in New Delhi, waar de regeringsgebouwen en ambassades zijn, maar ook kerken en de Sikh-tempel. Ommuurde villa’s en residenties, met het bewakingspersoneel in zelfgemaakte hutjes en tentjes kamperend voor de deur. Het is een deel van India, maar het beeld dat op die manier wordt verkregen rijmt niet met het dagelijks leven een paar kilometer verderop.
Het Nederlands Blazers Ensemble, dat donderdagavond in de tuin van de ambassedeurswoning de zogenoemde contraprestatie verzorgd, heeft dat enigszins begrepen. Het plan is woensdagmiddag de straat op te gaan en met de alom aanwezige straatkinderen - zoals het meisje op de foto voor deur van het ultraluxe pershotel- muziek te maken en voor hen muziek te spelen.
Voor een andere kijk op de zaken, zie het blog van Elsevier-collega Carla Joosten.
© GPD; Foto: © GPD Marius Cirtiu
Reacties