Met een spectaculair slotakkoord nam de Koninklijke familie afscheid van Weert. ,,Het was een prachtige, zonovergoten Koninginnedag, waarop de Weertenaren samen hebben laten zien dat ze trots zijn op hun stad. En wij zijn trots op Weert”, aldus burgemeester Wim Dijkstra, in een persbericht van de gemeente.
In Weert heerste een ontspannen sfeer tijdens het bezoek van koningin Beatrix en haar familie. Om 12 uur begon de koninklijke familie de wandeling door Weert langs paarden, traditionele schutterijen, sportactiviteiten, onderwijsprojecten, kunstuitingen en diverse streekproducten (genieten geblazen). Leden van de koninklijke familie namen spontaan deel aan verschillende onderdelen van het programma. De route eindigde op de Markt in een wave van muziek, zang en dans. Na afloop bedankte Koningin Beatrix Thorn en Weert voor de onvergetelijke dag.
Naar schatting 45.000 tot 50.000 mensen bezochten Weert tijdens het koninklijk bezoek. Weert heeft van deze Koninginnedag een groot volksfeest gemaakt met een veelzijdig en eigentijds programma, aldus de gemeente.
De viering van Koninginnedag heeft haar onschuld verloren. De aanslag in Apeldoorn en de incidenten met de Dam-schreeuwer en het waxinelicht tegen de Gouden Koets hebben het karakter veranderd. De gemoedelijke, aaibare toer van de koninklijke familie door stad en dorp is veranderd in een met veel veiligheidsmaatregelen omgeven vertoning. Tussen de twee en drie miljoen euro kost het feestje in Weert en Thorn. Ook voor de grootste Oranjefans tijd voor herbezinning op een oude volkstraditie.
Door Wim Doesborgh
Toen koningin Juliana bij haar eerste verjaardag als vorstin (30 april 1949) de bevolking uitnodigde op paleis Soestdijk, bleek dat een schot in de roos: 31 Jaar lang trok voortaan telkens op Koninginnedag een kilometerslange stoet langs het bordes. Juliana, Bernhard en de alsmaar groeiende stroom schoonzonen en kleinkinderen lieten zich zo uitgebreid fêteren. Het volk genoot. Het werkte, na het tijdperk van de strenge, afstandelijke Wilhelmina, als een deur die werd opengeslagen.
Gymnastiekverenigingen, vrouwenbonden, oranjecomités, scholieren _ iedereen die dat wilde, kon aansluiten in de rij om langs 'het' bordes te lopen en te zwaaien naar de koninklijke familie. Of om de trap op te lopen om de jarige vorstin bloemen of een cadeau aan te bieden. In no time waren de trappen van het bordes één grote bloemenzee. De rest van het volk zat thuis voor de buis en keek massaal naar de televisiebeelden.
Dat Beatrix bij haar troonsbestijging in 1980 het contact met het volk wilde moderniseren en het bordes verruilde voor een jaarlijks bezoek aan plaatsen in het land, lag voor de hand. Nieuwe tijden, nieuwe gewoontes en het sterk gegroeide belang van de media vroeg om een dynamischer invulling van Koninginnedag. Zo ontstonden de wandelingen van Beatrix en haar familie door steden en dorpen. Oude volksspelen, dansgroepen, kunstjes van kinderen en complete mini-shows van grote gezelschappen kregen de ruimte.
Met de incidenten die zich de laatste jaren hebben voorgedaan (de aanslag in Apeldoorn, de Damschreeuwer, de theelichtwerper op Prinsjesdag) is de Beatrixvariant van 30 april opeens onder zware druk komen staan. Gemoedelijk de straat op, langs de mensen lopen en handen schudden, de prinsen en prinsessen laten meedoen met zaklopen of rap shows _ het lijkt zonder stevige veiligheidsmaatregelen niet meer mogelijk.
Wie het fotoboek Tot ziens Majesteit _ Beatrix in Groningen en Warffum van zeven jaar geleden er op naslaat, leest nog onschuldige teksten bij foto's waarop agenten staan. 'Genoeg blauw op straat' staat er geruststellend bij een handjevol agenten dat de veiligheid van de koningin moet garanderen. En bij de enkele agent die meeloopt met prinses Laurentien lezen we 'De bewaking houdt een oogje in het zeil'. Het zijn gemoedelijke, sussende teksten. In de trant van: 'ach ja, oom agent is er ook nog, maar hij lacht om elke oranje toeter die je hem in zijn oor stopt'.
Politie op Koninginnedag leuke folklore, niet strikt noodzakelijk, maar wel handig, want je zult maar een gek hebben die zijn hond laat poepen op de route van het koninklijk gezelschap. Sinds Apeldoorn is Koninginnedag compleet anders. De feestdag heeft zijn onschuld verloren. Vraag het maar in Weert en Thorn. De gemeenten Weert en Maasgouw (Thorn) zijn al maanden in voorbereiding om 30 april in goede, lees: veilige banen te leiden. De politie Limburg-Noord heeft alle verloven ingetrokken om met de beschikbare mankracht voor veiligheid te zorgen. Straten en huizen zijn weken van tevoren gescreend op onveilige plekjes, verdachte bewoners met een strafblad worden in de gaten gehouden. Elke auto die tijdens Beatrix' 'rondje rond de kerk' langs de route zelfs maar in de garage staat, moet dagen van tevoren al zijn weggeborgen.
Burgers langs de route wordt door hun gemeente op het hart gedrukt zich vooral aan de strenge regels en voorschriften te houden. Is de Koninginnedagviering dan aan vernieuwing toe? Het vraagt in elk geval om een herbezinning. Een zoektocht naar de manier waarop Nederland Koninginnedag wil vieren. Hoge kosten, beveiligingskosten en een menskracht slurpende voorbereiding wakkeren de roep om een Koninginnedag-nieuwe-stijl aan.
Al zal het nooit meer kunnen zoals in de negentiende eeuw, toen festiviteiten plaatsvonden ter ere van de eerste koningen Willem I, Willem II en Willem III. Vooral de verjaardag van Willem II (regeringsperiode 1840-1849) werd groots, maar uiterst formeel gevierd. De koning, die geliefd was bij zijn volk, kreeg veel mensen op de been, ook al viel zijn verjaardag in de koude decembermaand. Kerkdiensten, vlaggen, koorzang, feestavonden in de steden, ze werden keurig, maar ook stijfjes afgewerkt. Militaire parades waren populair en waren daarom elk jaar vaste prik op de feestelijkheden. Bijzonder was het gebruik om de armen te gedenken door hen speciaal op de verjaardag van de koning eten en cadeaus te geven. Feesten, parades, schutterijen, vlaggen en avondlijk vertier _ decennialang veranderde er weinig op het verjaardagsfeest van de koning.
Toen prinses Wilhelmina (geboren 1880) op 31 augustus 1885 vijf jaar oud werd, werd in Nederland voor het eerst de 'prinsessendag' gevierd, feitelijk de voorloper van de latere Koninginnedag. De liberalen in Nederland namen het initiatief voor deze viering als een feest van nationale eenheid. Dat werkte. Nadat koning Willem III in 1890 stierf, werd de eerste feitelijke Koninginnedag gevierd, voor de jonge koningin Wilhelmina.
In 1902 was het al een echt volksfeest, al zal het herstel van een ernstige ziekte van Wilhelmina toen wel hebben bijgedragen aan een booming van de oranjefeesten. Wilhelmina, haar echtgenoot prins Hendrik en dochtertje Juliana waren de volgende jaren overigens ook nooit zelf aanwezig op Koninginnedag die zich inmiddels in het hele land had genesteld. De feestelijkheden bleven in feite even vormelijk als onder de negentiende-eeuwse koningen. Totdat Juliana, zoals gezegd, in 1949 haar paleistuin opengooide om de bevolking op een defilé te ontvangen.
Die jaarlijkse defilés leverden stof op voor één van de beroemdste conferences uit de Nederlandse kleinkunst. Michel van der Plas schreef begin jaren zeventig De Stalmeester voor Wim Sonneveld en wist de sfeer van de Juliaanse Koninginnedag feilloos vast te leggen:
„Het gewone volk wil de franje van Oranje. Het bewijs krijg je elk jaar maar weer op de dertigste april. Dan komen ze met zijn allen opzetten. (...) Die bloemen op de trejen, dat levert geen bezwaren op. 't Is meer wat ze de Konegin zo allemaal komen aanbieden. En d'r wordt wat aangedragen. Zo'n reuzenkoek uit de een of andere achterhoek van dit land. Dat is dan aanpakken en even tussen je tanden sissen: 'Kniksje maken, achteruit de trap af en wegwezen', en dan zelf even de geschenken ongemerkt achter de rododendrons sodemieteren. (...) En wat de andere cadeautjes betreft: alles wordt bewaard; alle zelfgeborduurde wandkleedjes en molens van lucifersstokjes en wat er verder aan goedbedoelde rotzooi wordt aangeboden. Dat staat allemaal keurig op rekken bij elkaar, met kaartjes erbij van wie het is en vooral ook wat het voorstelt, en da's wel nodig, want er wordt wat afgeknutseld in dit land."
Weespermoppen, bloemkolen, wandkleden, schilderijen, gerookte paling, zondagsgedichten _ verzin iets en het is ooit het bordes op gedragen in Soestdijk. Misschien heeft die uitwas aan kneuterigheid bijgedragen aan een rigoureuze ommezwaai door Beatrix. Een bezoek in stad en land leverde ook krentenbroden en bloemsierkunstjes op, maar die bleven vaak ter plekke achter; de gemeenten moesten na afloop hun eigen spullen opruimen.
Blijft de vraag of de Koninginnedagviering na zoveel jaar Beatrix weer aan een nieuwe opzet toe. De veiligheid en mede daardoor de hoge kosten spelen in een tijd van financiële crisis zeker een rol. Wie weet dat het bezoek aan Weert en Thorn tussen de twee en drie miljoen euro kost (inclusief personeelskosten van ambtenaren en politie), gaat al snel rekenen hoe het anders kan.
Den Haag had de naam. 21 jaar werd Koninginnedag daar niet zozeer op 30, maar vooral op 29 april gevierd met een groot gratis muziekfestival. Dit jaar vindt de Haagse KoninginneNach voor het eerst niet meer plaats. Maar tientallen andere steden namen het stokje over. Koninginnedag wordt daar niet meer op één, maar op twee dagen gevierd.
Het voelt vreemd voor Herbert Boerendonk van Doen Evenementen. Op zijn kantoor hangen nog de affiches van 21 afleveringen van de Haagse KoninginneNach. Het was een muziekfestival dat zijn weerga niet kende. Op de hoogtijdagen kwamen 275.000 Nederlanders op dit spektakel op de avond voor Koninginnedag af. Vier, vijf,soms zes podia stonden in de binnenstad. En in de kroegen stonden nog meer bands. Maar de Haagse Koninginnenach is niet meer. ,,Het is aan zijn succes ten onder gegaan'', vertelt Boerendonk die het festival ooit begon met Roland Verbiest.
Hij was toen directeur van muziekpodium Paard van Troje, Verbiest gaf een maandblad uit waarin alle culturele activiteiten waren opgenomen. Het idee was simpel. ,,Trek bezoekers de binnenstad in door bands op podia te laten spelen. Zodra dat is afgelopen gaan mensen vanzelf de kroegen in.'' Het concept sloeg aan en enkele jaren later bezochten al meer dan tweehonderdduizend Nederlanders het festival. Hoogtepunten zijn er vele, zoals het optreden van Anouk in 1998. Haar optreden trok zoveel fans, dat het voortijdig afgebroken moest worden; tientallen bezoekers waren door de drukte onwel geworden.
Grote acts als Di-rect, Racoon en Blöf brachten hun liederen ten gehore. ,,Toen kon dat nog. Maar nu kun je een band als Blöf hier niet meer neerzetten. Dat zou veel te veel volk aantrekken.'' Acht jaar geleden begon het tij te keren. ,,Het werd te groot. Steeds meer mensen kwamen niet voor de muziek, maar voor het Oranjegevoel. Ze liepen in groepen door de stad, verkleed en schreeuwend'', vertelt Boerendonk.
Ongeregeldheden rond het feest namen toe, evenals de kosten die de organisatie moest maken om de mensenmassa beheersbaar te houden. Tegelijkertijd haakten steeds meer sponsors af. ,,Een band willen ze nog wel sponsoren, maar een beveiliger of een dranghek is minder aantrekkelijk.'' Het leidde ertoe dat ze steevast jaarlijks de gemeente Den Haag om extra geld moesten vragen. Die gaf dat, tot vorig jaar, toen trok de gemeente de stekker eruit. Een nieuw, kleinschaliger festival komt er voor in de plaats, het Life I Live- festival.
Waar Den Haag de naam had, namen de afgelopen jaren steeds meer steden het concept over. In Amersfoort heeft vanavond de Koninginnenachtviering voor de vijfde keer plaats. Deventer en Maastricht vieren het voor de tweede keer. In Tilburg is het de achtste keer. Gouda begon er dertien jaar geleden mee. Venlo viert het voor de derde keer met een openlucht dansfeest. ,,Speciaal voor de jeugd'', legt een woordvoerder uit.
Eindhoven gaf het festijn in navolging van Den Haag een eigen naam, 'Knacht'. In deze steden blijft het festival beperkt in omvang, gericht op de eigen inwoners. Anders is het in steden als Arnhem en Utrecht. Deze laatste stad trekt inmiddels met haar vrijmarkt en muziekfestival op 29 april circa driehonderdduizend bezoekers. Het is het grootste evenement van het jaar.
Om al die bezoekers in goede banen te leiden gelden er strikte regels. ,,Enkele jaren geleden werd nog overal alcohol verkocht. Maar om onbeheersbare situaties te voorkomen, is de verkoop daarvan aan banden gelegd'', zegt een woordvoerder. Als een stad weet wat er gebeurt als zo'n feest onbeheersbaar wordt, dan is het Amsterdam wel. Om die reden werd de Koninginnenachtviering vanaf 1997 zelfs expliciet verboden door toenmalig burgemeester Schelto Patijn.
De kaart werd in de aanloop naar Koninginnedag in de landelijke media gretig uitgespeeld: Thorn, het Witte Stadje, een gespleten gemeenschap waar 'bokken' en 'geiten' al anderhalve eeuw met elkaar overhoop liggen. Ach, ja, zo'n stukje Limburgse folklore doet het altijd goed op de landelijke markt. En eerlijk is eerlijk: Thorn kent inderdaad nog steeds die muzikale tweedeling tussen de Koninklijke Harmonie en de Kerkelijke (Sint Michaël), de 'bokken' en 'geiten'.
Maar valse noten levert dat nauwelijks nog op... Tussen bokken en geiten Het bezoek van koningin Beatrix aan Thorn draagt bij aan de verbroedering van de twee rivaliserende harmonieën. Die uitspraak tekenden de media in de aanloop naar Koninginnedag op uit de mond van burgemeester Stef Strous van Maasgouw. ,,Het koninklijk bezoek duurt niet lang genoeg om beide harmonieën aan hun trekken te laten komen, maar beide orkesten zijn er in goed overleg uitgekomen en dat stemt hoopvol voor de toekomst."
Ach, ja. Leg dat citaat tijdens een korte rondgang door Thorn voor aan de inwoners van het stadje en de oogst bestaat voornamelijk uit besmuikte glimlachjes en reacties in de trant van "als burgemeester hoor je zoiets natuurlijk te zeggen, maar…" Het zou ook te veel gevraagd wezen: de koningin komt even langs, en prompt zijn de bokken (de Koninklijke Harmonie van Thorn) en de geiten (de Kerkelijke Harmonie Sint-Michael Thorn) hun anderhalve eeuw oude rivaliteit vergeten. Niet, dus.
Er is, zeggen insiders, achter de schermen in de aanloop naar Koninginnedag wel degelijk gesteggeld over welk van de twee muziekgezelschappen nou precies wat zou doen tijdens het programma van het koninklijk bezoek. Maar de tijd dat beide partijen daarbij rollebollend over straat gingen, is passé. Het blijft bij vage gemeenplaatsen, binnensmonds gemopper. Meer wil niemand ervan maken. Meer is het ook niet, bezweert iedereen.
Thorn wil een feestje bouwen tijdens Koninginnedag, zich met een glanzend visitekaartje aan de natie presenteren. Dat de landelijke media in hun voorbeschouwingen op het bezoek van de koningin aan Thorn en Weert gretig inhaakten op de historische 'strijd' tussen de bokken en de geiten, heeft in het Witte Stadje tot gemengde reacties geleid. De een vindt het heel logisch - ,,Het is toch typisch voor Thorn, die tweestrijd." - terwijl de ander het als nogal overdreven beoordeelt - ,,Altijd weer dat gedoe over die bokken en die geiten; alsof het hier elke dag over niks anders gaat."
Met alle begrip voor die laatste reactie, toch - voor degenen die het verhaal nog niet zouden kennen - in kort bestek even de historische achtergrond. Tot 1863 had Thorn één muziekvereniging: het Philharmonisch Gezelschap Concordia. Muzikanten van dit gezelschap luisterden op gezette tijden ook feesten en (dans)partijen op. Tot ongenoegen van de pastoor, die dansen beschouwde als duivelswerk, als uiting van zedelijk verval.
In 1863 kwam het tot een openlijke ruzie, naar aanleiding van het ontslag van de koster - tevens kastelein - die juist pleitte vóór dansfeesten en dansmuziek. Het Philharmonisch Gezelschap scheurde in tweeën. Een deel volgde de pastoor, trad toe tot de Kerkelijke Harmonie Sint Michaël en beloofde plechtig alleen nog tijdens de kerkelijke aangelegenheden te musiceren. Die volgzaamheid leverde de muzikanten in de volksmond al snel de bijnaam geiten op.
De muzikanten van het Philharmonisch Gezelschap die zich niet voegden naar de pastoor, werden door diezelfde volksmond bokken gedoopt. Hun leider, de toenmalige burgemeester van Thorn, wist in 1865 voor zijn vereniging het predikaat 'Koninklijke' te verwerven. Vandaar: Koninklijke Harmonie van Thorn. Over de rivaliteit die sindsdien tussen beide verenigingen bestaat, zijn inmiddels al boeken vol geschreven.
Vroeger verdeelde ze het dorp in twee kampen, en was het motto 'eens een bok, altijd een bok' - en vul daar voor de andere partij maar 'geit' in. Overlopers waren er niet. Dat lag heel gevoelig. En wie oorspronkelijk van buiten Thorn kwam, dus niet tot een van beide partijen behoorde, was 'niets'. De scherpe kantjes zijn er inmiddels wel af, van die Thornse tweedeling. Maar de Koninklijke en de Kerkelijke blijven rivalen.
Dat heeft zeker ook zijn goede kanten. Op muzikaal gebied hebben beide verenigingen elkaar decennia lang tot grote prestaties opgezweept. En nog steeds houden ze elkaars muzikale doen en laten met argusogen in de gaten. Maar daarbuiten? Daar doen die van Thoear niet zo moeilijk. Niks bokken en geiten, gewoon mensen onder elkaar. Het bezoek van koningin Beatrix aan Thorn draagt bij aan de verbroedering van de twee rivaliserende harmonieën, zei de burgemeester. Ach, ja.
Vlak voor Koninginnedag krijgen ieder jaar ruim drieduizend Nederlanders een koninklijke onderscheiding. ,,Dit jaar krijgt iedereen een lintje vanwege een persoonlijke verdienste en niet omdat ze een bepaalde functie hebben bekleed'', zegt Jan van Ingen, secretaris van het Kapittel voor de Civiele Orden, dat de ministers advies geeft over uit te reiken koninklijke onderscheidingen.
- Hoe krijg je een koninklijke onderscheiding?
Van Ingen: ,,Daarvoor komt iemand in aanmerking als hij of zij zich persoonlijk heeft ingezet voor de samenleving. Denk aan iemand die jarenlang vrijwilligerswerk heeft gedaan voor een sportclub of het Rode Kruis. Maar ook sporters en politici kunnen een lintje krijgen.''
- Krijgen politici niet automatisch hun lintje omdat ze een bepaalde functie hebben bekleed?
,,Volksvertegenwoordigers komen in aanmerking voor een benoeming in de Orde van Oranje Nassau als ze twee keer zijn herkozen. Parlementsleden moeten bovendien tien jaar actief zijn geweest, Statenleden en gemeenteraadsleden twaalf jaar. Dat is inderdaad een automatisme. Zij krijgen hun decorering opgespeld in hun laatste officiële vergadering. Voor iedereen geldt echter dat ze van onbesproken gedrag moeten zijn. Als iemand voorkomt in de registers van politie of justitie, dan kan dat een goede reden zijn om iemand niet te decoreren.''
- Geldt voor ministers en staatssecretarissen niet hetzelfde?
,,Niets is standaard. Iemand moet meer doen dan van hem wordt verwacht in de functie die hij heeft. De nieuwe regering beslist of vorige kabinetsleden geëerd zullen worden. In de praktijk komt het niet voor dat iemand geen lintje krijgt.''
- Wat zijn de regels voor topprestaties in de sportwereld?
,,Voor sporters ligt het helemaal anders. Bij de vorige Olympische Spelen kregen atleten die een gouden medaille haalden ook een orde. De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport maakt aan ons bekend wat een sporter moet presteren tijdens een groot toernooi om een lintje te krijgen. Het gaat er uiteindelijk om dat iemand zich kan meten met de groten der aarde op dat moment.''
- Welke orden worden voor Koninginnedag uitgereikt?
Voor het in goede banen leiden en veilig houden van de viering van Koninginnedag in het Limburgse Thorn en Weert is minder politie nodig dan een jaar eerder bij het bezoek van de koninklijke familie aan Zeeland. ,,We doen wat noodzakelijk is", aldus districtschef Piet van Hoek van de politie Midden-Limburg.
,,Minder mensen op straat betekent niet dat er minder beveiliging is", voegde hij er donderdag in Thorn aan toe. Daar presenteerden Thorn en Weert hun plannen voor 30 april. ,,Het wordt een Koninginnedag met een zachte g", vertelde commissaris van de koningin Léon Frissen, die hoopte die dag ,,mooi weer te mogen ontvangen."
Anders dan een jaar geleden in Zeeland werd deze bijeenkomst aan de rand van het historische Thorn niet gedomineerd over vragen over de beveiliging. Niet dat Piet van Hoek in dat geval veel antwoorden zou hebben gehad. ,,Het is een uitdagende, forse klus om te zorgen voor een feestelijke en veilige Koninginnedag", aldus de politiechef, die beloofde dat de 1300 medewerkers die worden ingezet – van wie duizend op straat – 'sympathiek maar scherp' zouden optreden. ,,De Zeeuwse politie heeft met ons aan de voorbereiding gewerkt. We hebben alle maatregelen die toen in Wemeldinge en Middelburg zijn genomen opnieuw tegen het licht gehouden en we hebben geleerd van de ervaringen in Zeeland", verduidelijkte Van Hoek.
Het eigen korps levert met 850 man de meeste manschappen, maar ook van net over de grens uit België komt versterking. ,,Veertig man hebben zich spontaan aangemeld", vertelde hij trots. Thorn en Weert zijn volgens Van Hoek opgedeeld in sectoren, en rond de route die de koninklijke familie in beide plaatsen volgt, zijn 'veiligheidsringen' gevormd. ,,Hoe dichter bij de familie, hoe strenger", aldus Van Hoek. Dranghekken, cameratoezicht, afgesloten en geblokkeerde wegen, screening van bewoners en bezoekers, en bezoeken aan potentiële lawaaimakers, ook nu wordt vanwege de dramatische aanslag tijdens de Koninginnedagviering in Apeldoorn in 2009 een waaier aan maatregelen genomen. ,,We zijn nog druk bezig met de voorbereiding, maar ik kan u niet meer vertellen", zei Van Hoek.
Burgemeester Stef Strous van Maasgouw, waarvan het pittoreske 'witte stadje' Thorn sinds 2007 deel uitmaakt, verhulde in zijn promotiepraatje de aanvankelijke flinke dosis scepsis in zijn gemeente over het koninklijk bezoek. Een maand eerder was hij daar nog openhartiger over. Maasgouw is uiteindelijk gepaaid met de belofte van een stevige impuls voor de bekendheid van de gemeente en het toerisme. ,,Ook de Friese gemeenten hebben nog steeds voordeel van de viering van Koninginnedag in 2008", wist Strous. ,,We zullen een deel van onze cultuur en historie laten zien", beloofde de burgemeester, die tussen de tien- en vijftienduizend belangstellenden verwacht.
Hij heeft de koningin en prinsessen wel extra gewaarschuwd: Thorn is geplaveid met kasseien, hoge hakken zijn daarvoor niet zo geschikt. ,,Maar de hofhouding heeft al laten doorschemeren dat de meeste prinsessen toch hun eigen keuze maken en zich van zo'n waarschuwing niet veel aantrekken." In Weert zullen de prinsen Bernhard en Pieter-Christiaan in eerste instantie moeten afhaken. Zij zijn allergisch voor paarden en die dieren staan prominent op het programma in de 'paardenstad', zo maakte waarnemend burgemeester Wim Dijkstra bekend.
Laatste reacties