Zeeland heeft de koninklijke familie Koninginnedag ‘teruggegeven’ zei koningin Beatrix een jaar geleden. Na de ramp van de aanslag in Apeldoorn een jaar daarvoor was het even de vraag of het volksfeest met de Oranjes nog wel doorgang kon vinden. Het antwoord was: ja, maar niet van harte. De benodigde veiligheidsmaatregelen overschaduwden het feest in Middelburg en Wemeldinge in 2010, en het weer werkte ook niet mee. De rondgang door beide Zeeuwse plaatsen had iets krampachtigs, ondanks alle goede bedoelingen en het enthousiasme van het publiek.
Het was zaterdag aan Limburg om Koninginnedag weer zijn vrolijke, ontspannen en zonnige karakter terug te geven – met veel dank uiteraard aan de zon, die met name het kleine ‘witte stadje’ Thorn in al zijn toeristische glorie liet schitteren. Van een zonnige Koninginnedag word je vanzelf vrolijk, maar de lessen die de politie c.s. leerden in Zeeland droegen ook in belangrijke mate bij tot een ongedwongen sfeer langs de route in Weert en Thorn. Het gemoedelijker karakter van de Zuid-Nederlanders zal er ook mee te maken hebben gehad.
Het was in elk geval een Koninginnedagviering die niet snel zal worden vergeten. De Oranjes hadden alle tijd voor de wandeling door Thorn, waar het aantal belangstellenden weliswaar royaal minder was dan verwacht, maar waardoor meer gelegenheid was om ‘iedereen’ aandacht te geven. Een succes was de opstelling van door schoolklassen uit de gemeente Maasgouw gemaakte tronen – zelfs koningin Beatrix liet zich verleiden om er een uit te proberen.
Prinses Margriet, met haar linkerhand in een mitella na een lelijke val tijdens de vakantie in Oostenrijk, had wel eens in een betere stoel gezeten dan het wiebelende exemplaar dat zij testte; prinses Mabel en prins Friso toonden ook belangstelling, maar dan voor een troon in de tuin, zo vertelden de schoolkinderen die tekst en uitleg mochten geven over hun ontwerp. En prins Willem-Alexander? Er kwamen geen meldingen binnen dat hij ze allemaal opkocht, om alvast thuis te kunnen oefenen.
In de voorbije dagen hadden slecht geïnformeerde media immers weer lustig gespeculeerd over een troonswisseling – voor dramatisch effect het liefst op deze Koninginnedag zelf. Al die speculaties hebben iets vermoeids, aldus NRC zaterdag in een artikel dat in Story of Privé niet zou misstaan. De voormalige kwaliteitskrant vergat om erbij te vertellen dat het juist de media zijn die er steeds weer over beginnen, en dus zelf de vermoeidheid scheppen en in stand houden. Beatrix, Willem-Alexander of minister-president Mark Rutte hoor je er niet over, behalve wanneer het geruchtencircuit weer zo sterk wordt, dat er wel een ontkenning moet volgen. Vermoeiend inderdaad.
In de smalle straatjes van Thorn – met zijn gevaarlijke Maaskeien, die de prinsessen niet afschrikten om schoenen te dragen met onmogelijk hoge hakken – was niet veel ruimte voor de traditionele spelletjes en sportieve activiteiten, maar wel voor een demonstratie met roofvogels, en veel, heel muziek – uiteraard van de Harmonie St. Michaël en de Koninklijke Harmonie van Thorn, de befaamde geiten en bokken, rivalen die elkaar al zo’n 150 jaar naar de kroon proberen te steken.
In Weert kreeg Koninginnedag een uur na de afsluiting in Thorn een meer gebruikelijk karakter: paarden (waarbij de prinsen Pieter-Christiaan en Bernhard moesten afhaken vanwege hun allergie), sport en spel – met de gehoopte royale deelname – en plaatselijke lekkernijen alvorens er onder de tonen van Ravels Bolero een knallend slot volgde voor de St Martinuskerk. Zoveel knalwerk, vraag is of dat de koningin na de schrik van Apeldoorn, de damschreeuwer en de theelichtgooier, nog wel mag worden aangedaan, maar het maakte de apotheose wel spectaculair. Koninginnedag was daarmee weer helemaal terug, ook al waren ook Weert en Thorn streng bewaakt – inclusief veertig man van de politie uit Gent.
Vraag is alleen of Koninginnedag in deze kostbare vorm ook in de komende jaren kan worden voortgezet; onder koningin Beatrix zal het niet meer veranderen, maar de kinderen van Willem-Alexander en Máxima zijn voorlopig nog te jong om aan een koninklijke wandeltocht in deze vorm deel te nemen – wellicht dat Willem-Alexander en Máxima voor een toekomstige Koningsdag kiezen voor een tussenvorm: wel het land in, zoals nu, maar dan voor een samenkomst op één plek: een groot plein, of beter nog een stadion. We’ll see. © HJ
Reacties