Kun je tijdens je vakantie nog even kijken naar.......?
Wie dat de afgelopen weken vroeg aan één van de deelnemers aan de persreis die in het spoor van koningin Beatrix, prins Willem-Alexander en prinses Máxima de zes Caribische eilanden ‘van het Koninkrijk’ bezochten, maakte bepaald geen vrienden. De prachtige vergezichten die dit verhaal illustreren doen meteen aan vakantie denken. Zonnige stranden, tropische klanken, wulpse dames, mooie mannen, lekkere glaasjes met het een of ander. Sint Maarten is zo’n bestemming en het toeval wilde dat het pershotel – net als dat op Bonaire – direct aan zee lag. Maar waar dat voor de gemiddelde bezoeker van het eiland een pluspunt is, was dat de voorbije dagen eigenlijk een kwelling voor het met open armen in het Holland House Hotel ontvangen persgezelschap.
Ga maar na. Het strand ligt er uitnodigend bij, ’s avonds klinken de opzwepende ritmes van reggae, dankzij een gratis concert pal voor het hotel, en jij bent nog aan het werk, in de wetenschap dat de muziek die de ruiten van de hotelkamer doet trillen om 2 uur ’s nachts ophoudt. Om 5 uur gaat daarna de wekker, want vanuit Philipsburg is het nog een flinke rit naar het vliegveld waar het vliegtuig naar Statia moet worden gepakt. Op dat vroege uur zijn er gelukkig geen files, maar overdag is toeren op Sint Maarten geen lolletje. Aan de hoofdweg wordt gewerkt, hetgeen voor nog meer opstoppingen zorgt dan gebruikelijk.
Koningin en prins boden tijdens het persgesprek hun excuses aan de bevolking van Sint Maarten aan voor de extra files die hun verplaatsingen over het eiland – van Oyster Bay aan de ene naar het vliegveld aan de andere kant – veroorzaakten. Ook de koningin verzuchtte dat ze hoopte dat de verkeersproblemen snel tot het verleden zullen behoren. Maar we dwalen af.
Zo’n reis in het spoor van de Oranjes is natuurlijk de hoofdprijs voor een royalty-verslagger, laat daar geen misverstand over bestaan. Zo lang van zo dichtbij meemaken hoe het koninklijk bedrijf in volle actie is, is uniek en zeer waardevol. De rolverdeling tussen koningen en prinselijk paar, de koninklijke wijze waarop met demonstranten wordt omgegaan (van a tot z geregisseerd op Bonaire, maar wel met het gewenste resultaat: een luisterend oor voor de Bonairianen en aandacht voor hun reeële problemen), de oprechte liefde op met name de Bovenwindse eilanden voor de koningin, het onvergetelijke Saba met zijn vriendelijke mensen en perfecte begeleiding van de pers.
Maar de reis betekent ook hard werken, zeker als er voor twee persorganisaties verslag moet worden gedaan en ook het blog bijgehouden moet worden. Het tijdsverschil met Nederland valt negatief uit: de middagpauze van de koningin, of haar lunchtijd moet daardoor worden gebruikt om snel stukken te schrijven en naar Nederland te zenden. Maar gelukkig: daar waar in 2006 de internetvoorzieningen ronduit frustrerend inadequaat waren, waren ze nu meer dan uitstekend (op Bonaire na dan). Dat scheelde weer onnodige stress.
Na het middag (en soms) avondprogramma moest er opnieuw worden gewerkt, of gereisd, met een late aankomst op een volgend eiland. Voordeel: de broekriem kan weer een gaatje strakker dicht. Eten is namelijk bijzaak op zo’n reis; behalve op Saba, waar ook de catering in de puntjes was geregeld. Zo zeer zelfs dat na het vertrek van de koningin de bar op het vliegveld gratis drank ging verstrekken, hetgeen het spontane volksfeest compleet maakte. Het maakte de gedachte dat het schitterend zou zijn om hier eens Koninginnedag te vieren alleen maar sterker. De koningin weet inmiddels van de wens, of zoals ze het zelf lachend opvatte: het advies.
Hard werken, zeker geen vakantie, maar daar staan onvergetelijke ervaringen tegenover. Saba natuurlijk, het kan niet vaak genoeg worden herhaald, met als bonus dat de piloot ook nog een rondje op het eiland vloog en de altijd hartkloppingen veroorzakende landing op het minivliegveld – één fout en het toestel glijdt of rijdt in zee. Alle eilanden verschillen van elkaar, en dat maakt het ook weer aantrekkelijk. De problemen en de mensen zijn ook verschillend, zoals de koningin zondag in het persgesprek ook herhaaldelijk aanstipte.
Voor de verslaggevers en fotografen betekenden die verschillen ook een verschillende benadering door de plaatselijke – niet altijd vriendelijke of meewerkende – beveiligers en politie. Op niet nader te noemen eilanden staan de agenten heel gretig op hun strepen, zeker bij eigenwijze Nederlanders.
De meeste collega’s zijn zondag met het koninklijk gezelschap vanaf Sint Maarten via Curaçao naar Schiphol gevlogen – prinses Máxima heeft zichzelf maandag al weer een openbaar optreden gegeven in Nederland. Dat was bepaald geen ‘moetje’, maar de prinses vond het een leuk evenement en wilde er graag naar toe. Déze verslaggever zal er niet bij zijn. Er zijn nog teveel vakantiedagen over, waarschuwde onlangs het secretariaat van de hoofdredactie. Tijd om er een paar op te maken. En waar kan dat beter dan in dit Caribisch gebied?
Royalblog gaat de komende anderhalve week in de pauze-stand. Er wachten eilanden waar koningin Elizabeth staatshoofd is; het wordt een tweede rondreis, en naar Oranje-gebruik ook in sneltreinvaart. De aanwezigheid van internet is niet vanzelfsprekend, maar dat is dit keer niet verontrustend. © HJ





Heel hartelijk dank voor de prachtige reportage's en 'n héle fijne vakantie gewenst!
Geplaatst door: Annie | maandag, 07 november 2011 om 23:34
De resultaten van uw harde werken worden u in grote dank afgenomen! Ik denk dat ik namens de meeste lezers hier op royalblog spreek. De achtergrondreportages die niet in de pers komen zijn altijd weer erg interessant, curieus en vaak grappig. Leuke baan, hoor! Zo zwaar maar toch ook zo mooi dat u zichzelf alleen maar kunt vragen: "Wie ben ik dat ik enz. ... :)
Geplaatst door: Joris | woensdag, 09 november 2011 om 07:01