Zo mooi als op Saba is het nergens. Niks ten nadele van de andere Antilliaanse eilanden, maar de rotspunt met zijn 877 hoge bergtop - het hoogste punt in het koninkrijk - steekt er toch echt bovenuit. Klein, heel klein. Voor alle onderdelen van het bezoek woensdag gebruikten we dezelfde weg. Logisch, want het 13 vierkante meter 'grote' eiland heeft er ook maar één. Het was er bloedheet, vochtig en wonderschoon. En de ontvangst voor koningin én gevolg was allerhartelijkst.
Ik denk dat we allemaal een beetje verliefd zijn geworden op het kleinste eiland van het koninkrijk. We waren er al vroeg, de oversteek vanaf Sint Maarten duurt twaalf minuten.
Vanaf Saba kun je ook Sint Eustatius - iedereen op de Antillen heeft het over Statia - zien liggen, en daarachter Saint Kitts en Nevis. Het is een prachtig vergezicht. Dat we vroeg op moesten (kwart over zes vertrek), werd goed gemaakt door het ontbijt in Windwardside - mét zicht op vulkaan en zee.
Over het vliegveld van Saba raakt niemand uitgepraat. Het is een 400 meter lange strip naast de berg en met uitrij mogelijkheid in zee. Niks voor bangerds, maar de vlucht verliep probleemloos. Op de terugweg kregen we een nog kleiner toestel - met plek voor negen personen. We moesten haast maken want na zonsondergang kan er vanaf Saba niet meer worden gevlogen.
,,Heerlijk om hier weer te zijn,” zei koningin Beatrix meteen bij aankomst op het eiland. De eilandbewoners, hoewel niet zo massaal opgekomen als bij voorgaande bezoeken, waren net zo blij haar weer te zien. Op sommige plekken langs de weg - in de dorpjes - stonden ze soms wel rijen dik om Beatrix toe te wuiven. Een aantal mensen klaagde echter.
Het taxibusje van de koningin had donker getint glas. ,,Nu hebben we een kans haar te zien en dan zien we haar niet!" werd teleurgesteld geklaagd na het voorbij flitsen van de majesteit in Windwardside.
Maar wat een bijzonder eiland is dit Saba. Een grote begroeide vulkaan: prachtig groen, fleurige en kleurige bloemen en planten en een oase van rust. Een ideaal bezinningsoord, en dus ook een plek waar koningin Beatrix graag komt.
Ook nu stonden de jongeren weer centraal bij haar uitstapjes: de allerkleinsten, middelbare scholieren, de scouts, en vaste prik op Saba, ook de bejaarden. Foto’s op de muren van het tehuis getuigden in elk geval van alle voorgaande koninklijke bezoeken.
Het eilandbestuur én de oppositie werden weer scherp ondervraagd door de koningin. Saba wordt een bijzondere gemeente van Nederland. Maar Den Haag, dat is als bestuurscentrum wel erg ver weg. Nog verder dan het op Saba verfoeide Curaçao. Wat is dan de winst? Veel mensen zijn onzeker; weten niet wat te verwachten. Al die punten kwamen bij de ontmoeting in het bestuurskantoor aan de orde.
Saba houdt van de koningin en die liefde is wederzijds, dat bleek woensdag wel. Ongelofelijk eigenlijk dat de rondreis op één eiland na voorbij is. Statia is donderdag als laatste aan de beurt. Van afstand hebben we het al zien liggen. Donderdagavond om zeven uur vliegen we er heen. © GPD
Reacties