„De actie heet: Maak je hart groen, maar met prinses Máxima erbij wordt het hart een beetje oranje", zegt presentator Bart Meijer van het Klokhuis bij het Natuurmonumenten Klimaatbos bij Biddinghuizen.
Het is donderdag niet alleen een spannende dag voor Natuurmonumenten, maar ook voor veertig kinderen van basisschool de Akkerwinde uit Biddinghuizen. Zij mogen samen met de prinses tijdscapsules begraven in het bos. „Ik was vanochtend wel een beetje zenuwachtig", vertelt de 11-jarige Glenn Deckers uit Biddinghuizen. „Maar nu helemaal niet meer."
Met een touringcar zijn de kinderen van school gehaald en naar het klimaatbos gebracht. Daar krijgen ze de laatste instructies. Iedereen krijgt zijn tekening, die straks in de tijdscapsule moet. Gympen gaan uit en laarzen aan om straks de dikke klei te trotseren.
In het Planterscafé vertellen de kinderen aan Máxima wat ze in de afgelopen weken hebben geleerd over de klimaatverandering. „De zeespiegel stijgt, omdat de ijskappen op de Noordpool smelten", zegt Kim.
„En er komen steeds meer tropische bomen in het noorden voor." Glenn heeft een tekening gemaakt met veel bomen. En een vijver en in het midden van het bos staat een huisje. „Nu is het nog heel kaal, maar ik denk dat het er zo uitziet over 25 jaar."
De tijdscapsules worden meegenomen naar het 'hart van het hart', zegt boswachter Age Boonstra. Bang dat onverlaten de capsules voortijdig opgraven, hoeven de kinderen volgens Boonstra niet te zijn. „Ik weet zeker dat diep in het woud straks niemand ze meer kan vinden."
Máxima verruilt haar hoge hakken voor een stel rubberlaarzen en gaat per huifkar naar het bos. Vlakbij de klimaathut is al een groot gat gegraven.
De prinses helpt de kinderen met het dichtmaken van het gat, ze schept driftig mee. Al snel zijn de tijdscapsules bedolven onder een berg kleigrond. Maar de klus is nog niet geklaard. Verderop staat een jonge eik klaar om geplant te worden.
Opnieuw pakt Máxima de schop en helpt ze met het aanstampen van de grond rondom de jonge boom. Glenn heeft ook geholpen om het gat bij de tijdscapsules dicht te maken.
Over 25 jaar wil hij er absoluut weer bij zijn als de kokers worden opgegraven. „Dan ben ik 36", rekent hij snel uit. ,,Dan zie ik er heel anders uit, denk ik. En dan ben ik al volwassen en heb ik een auto."
Maar of Máxima er ook bij is op die reünie? Ze is wat terughoudender. „Wie weet waar we zijn in 25 jaar."
© GPD De Stentor Nadine Willemsen; Foto's: © Royal Press Europe, Albert van der Werf




























Laatste reacties