Eerbetoon aan 'Veteraan van Oranje'

Wageningen, 1 december. Schoolkinderen worden door het Fanfarekorps Koninklijke Landmacht ‘Bereden Wapens’ opgehaald bij de Van den Brinkschool. In optocht gaat het naar Hotel De Wereld, de plek waar in mei 1945 onder andere door prins Bernhard werd onderhandeld met de Duitse bezetter over de capitulatie in Nederland. Het is ook de plek waar vanaf 1988 jaarlijks de veteranen hun rendez-vous hadden met de prins, hun ‘Veteraan van Oranje’.

Op de sterfdag van Bernhard, op 1 december 2004 overleden, wordt in Wageningen weer even stilgestaan bij de prins, die sinds 1975 ereburger was van de Gelderse gemeente. De schoolklassen plaatsen witte anjers voor de plaquette die op de hotelmuur herinnert aan Bernhard, een plaquette die in 2005 werd onthuld door zijn kleinzoon prins Pieter-Christiaan. Er is muziek, de paradejeep van de prins staat voor de deur en er zijn veteranen, die daarna de scholieren vertellen over hun ervaringen.

Wageningen wil de herinnering aan de prins levend houden. Na zijn overlijden is besloten om in elk geval vijf jaar lang een herdenking te houden, met onder meer een lezing over de verschillende aspecten van het leven van de prins, al of niet verbonden met Wageningen en de veteranen. Dit jaar wordt het woord gevoerd door luitenant-generaal Ted Meines, een ijzervreter van de oude school en hoewel hoogbejaard, met een stemvolume dat nog makkelijk een heel kazerneterrein bestrijkt.

Zijn lezing, die meer dan een uur in beslag neemt, gaat over de verbondenheid van Bernhard met de veteranen. ,,Onmisbare en ondeelbare elementen van mijn leven; ze horen bij mij, evenals ik behoor tot de veteranenwereld", zo citeert Meines de prins. Maar meer nog dan een historisch overzicht van de betrokkenheid van Bernhard met de oorlogsveteranen en het voormalig verzet, is de toespraak een gloedvol pleidooi voor behoud van ‘Wageningen’ als jaarlijks trefpunt van de oud-strijders.

Op 5 mei uiteraard, en los van de Nationale Veteranendagen rond 28 juni, de verjaardag van prins Bernhard. Meines spreekt met vuur, niet zo gek misschien voor een voormalige artillerist. Zijn schoten worden afgevuurd op ‘Den Haag’, dat met het schrappen van het defilé ten onrechte alvast een voorschot neemt op de toekomst, waarin er geen veteranen uit de Tweede Wereldoorlog en de tijd direct daarna (Indië, Nieuw-Guinea en Korea) meer leven.

Meines krijgt een staande ovatie in Hotel De Wereld waar hij als oud-paradecommandant en erevoorzitter van het Veteranen Platform een thuiswedstrijd speelt. Hij heeft hoop dat het nog goedkoopt met Wageningen. ,,Zij die geloven, haasten niet." En: ,,Gelukkig is het land dat zijn veteranen eert en waardeert." © GPD