« juli 2011 | Hoofdmenu | september 2011 »
Koninginnedag 2011 op Het Loo. Het is weer eens iets anders. Al is de gedachte aan de dramatische Koninginnedag van twee jaar geleden nooit ver weg. Het monument en de Gedenknaald zijn stille getuigen op de weg naar het fraaie paleis-musem.
Op de Loolaan en bij het paleis hangen de vlaggen uit. Zelfs het standbeeld van de hooggeboren jarige – het is haar 131ste verjaardag – voor de Grote Kerk is subtiel versierd. Het is de geboortedag van prinses/koningin Wilhelmina, en de oranjevereniging van Apeldoorn viert feest.
Niet voor het eerst. Eind augustus 1881 nodigt koning Willem III de bevolking van Apeldoorn uit om in het paleispark een concert bij te wonen ter gelegenheid van de eerste verjaardag van zijn dochter. De notabelen reageren zoals alleen notabelen dat kunnen: er moet een feestcomité komen en voor het jarige prinsesje een passend geschenk.
De voorzitter van het feestcomité is import-Apeldoorner Sybrand van Haersma Buma, een advocaat die zich hier net vanuit Leeuwarden heeft gevestigd. ,,Dat is in onze familie nooit overgeleverd”, vertelt achterachterkleinzoon Sybrand – de CDA-fractievoorzitter in de Tweede Kamer – in een geanimeerd toespraakje in de Kunstkamer van ’t Loo.
Daar wordt woensdag namelijk stilgestaan bij de oprichting van dat feestcomité 130 jaar eerder: het begin van de Oranjevereniging in Apeldoorn, en zo zegt voorzitter Simon Boon met gepaste bescheidenheid: hier is de kraamkamer van de Koninginnedagtraditie die Nederland nog steeds kent. En alleen de oranjeclubs in Bathmen (1813) en Oud-Gastel (1874) zijn ouder.
Het jubileum – raar getal, 130 jaar – is reden voor koningin Beatrix om naar Apeldoorn te komen. Zij neemt het fraai uitgevoerde jubileumboek in ontvangst. Bij het doorbladeren is de eerste conclusie: monnikenwerk van Hans Kaal. Oranjeverenigingen hebben veel kwaliteiten, maar 130 jaar lang alle notulen, programma’s en dergelijke bijhouden hoort daar niet toe.
* Binnentuin Het Loo: Maaike, de winnares van de dichtwedstrijd voor scholieren, wordt ondervraagd door collega van De Stentor
Het eerste hoofdstuk is vanuit historisch perspectief misschien wel meteen het meest interessant. Het feestje op Het Loo op 31 augustus 1881 wordt niet direct herhaald, dat gebeurt pas een paar jaar later. In 1889 is er al een ‘Prinsessedag’, een nationale feestdag die daarna moeiteloos overgaat in Koninginnedag. Met optocht, vuurwerk, erebogen, draaimolens (!) en in Apeldoorn een ringrijderij.
De koningin luistert geamuseerd naar de hier en daar wat uitgesponnen en hoogdravende toespraakjes – vooral Michiel Zonnevylle van de Bond van Oranjeverenigingen is niet te volgen in zijn verhandeling over het oranjegevoel – maar Sybrand van Haersma Buma maakt met zijn persoonlijk relaas veel goed.
Na afloop krijgt Beatrix nog een paar leuke stukken uit haar eigen Huisarchief te zien die verband houden met de Apeldoornse Koninginnedagvieringen. Conservator Paul Rem wijst op een papieren punthoedje (model puntzak) met de letter ‘W’. Volgens hem is zoiets ook nu nog te gebruiken. ,,Maar dan natuurlijk met een ander monogram”. En Rem weet ook nog een ander gebruik voor het hoedje: ,,ook te gebruiken als patatzak.”
Tsja. Frites met Beatrix’ monogram: Paul Rem kan zijn lintje in de Huisorde nu wel vergeten. © HJ
Koningin Beatrix is woensdagmiddag op Het Loo, waar ze in het paleismuseum een jubileumboek in ontvangst neemt dat is uitgegeven ter gelegenheid van het 130-jarig bestaan van de Stichting Oranjefeesten Apeldoorn.
Het jubileumboek komt voort uit een samenwerking tussen de Stichting Oranjefeesten Apeldoorn en de Vereniging Oud Apeldoorn. Het biedt een overzicht van de viering van de Oranjefeesten in Apeldoorn van 1881 tot en met 2011. Op 31 augustus werd de verjaardag gevierd van koningin Wilhelmina. Op een aantal plaatsen is die traditie ook na haar troonsafstand in 1948 voortgezet.
Eerder op de dag is er een défile en aubade van meer dan duizend Apeldoornse scholieren, die vanaf het versierde Marktplein in Apeldoorn naar Paleis Het Loo fietsen. Op de zogenoemde basse-cour voor het paleis defileren en zingen ze voor Cees Cornielje, commissaris van de koningin in Gelderland, en Fred de Graaf, burgemeester van Apeldoorn. © RB; Bron: RVD; Foto: © DPP
Niet in het geheim, maar met een open locatie. Dat is het Oranje Huis, een Blijf van m'n Lijf-huis nieuwe stijl dat dinsdag in Alkmaar wordt geopend door prinses Máxima.
Máxima krijgt bij haar bezoek een rondleiding door directeur Van den Brink van de Blijf Groep. Ze praat met bewoners en medewerkers en bezoekt onder andere de kinderactiviteitenruimte. Het Oranje Huis is een initiatief van Stichting Blijf Groep en biedt onder één dak advies, hulpverlening en opvang voor mensen die te maken hebben met huiselijk geweld.
Bij de hulpverlening aan slachtoffers van huiselijk geweld is het inschakelen van het sociale netwerk belangrijk omdat dit tevens kan bijdragen aan de oplossing: het zorgen voor een toekomst zonder geweld. Daarom hanteert het Oranje Huis een nieuwe aanpak: de locatie is niet meer geheim – vrienden en familie kunnen, als de veiligheid dit toelaat, altijd op bezoek komen.
Stichting Blijf Groep heeft ten doel het voorkomen en stoppen van huiselijk geweld en uitbuiting in relaties. De stichting probeert dit doel onder meer te verwezenlijken door het coördineren en organiseren van directe hulp op maat, thuis of in de opvang. © RB; Bron: RVD; Foto's: © RPE
Zie de lijst: Wie is wie bij de Duitse vorstenhuizen? Gastenlijst Postdam Een gastenlijst werd zaterdag niet verstrekt bij het huwelijk van Georg Friedrich en Sophie. Lastig voor wie niet alle (Duitse) adel kent. Fouten zijn derhalve bij de poging een aantal van de bekendste genodigden te noemen. Aanvullingen en verbeteringen zijn welkom.
Een oecumenische trouwdienst met de zegen van de paus. De achter-achterkleinzoon van Duitslands laatste keizer, prins Georg Friedrich van Pruisen, kreeg het zaterdag voor elkaar in de Friedenskirche in Potsdam bij de inzegening van zijn huwelijk met prinses Sophie van Isenburg.
Lees en zie meer over het 'keizerlijk-koninklijke' huwelijk op pagina Royalblog Weddings
Honderden belangstellenden verzamelden zich donderdagmiddag bij de Domkirke in Oslo - en na alle rouw en het verdriet van de afgelopen maand eindelijk weer eens voor een blije gebeurtenis: een dienst ter gelegenheid van de tiende huwelijksverjaardag van kroonprins Haakon en kroonprinses Mette-Marit.
Tien jaar geleden op de dag af stapte Mette-Marit hier als verlegen burgermeisje binnen, om als kersverse en onzekere kroonprinses van Noorwegen naar buiten te komen. Veel is sindsdien veranderd, maar één ding zeker niet, zo verzekerde Haakon eerder deze week nog in een interview: de liefde voor elkaar.
Marius was destijds nog een schattig klein joch, maar inmiddels is de zoon uit een eerdere relatie van Mette-Marit al een opgeschoten puber, die niet is weg te denken bij de activiteiten van het kroonprinselijk gezin. En uiteraard was hij ook donderdag van de partij, samen met Ingrid Alexandra en Sverre Magnus, de kinderen uit het huwelijk.
Kroonprinses Victoria was voor de tweede keer deze week aanwezig in Oslo. Zondag kwam ze niet verder dan de voordeur van de kerk om bloemen neer te leggen ter nagedachtenis van de slachtoffers van de bomaanslag en moordpartij van 22 juli. Nu was er een feestelijker aanleiding en ook prins Daniel kwam mee.
Na de dienst was er een door koning Harald en koningin Sonja aangeboden ontvangst in het paleis en een openlucht concert aangeboden door het fonds van het kroonprinselijk paar. © RB; Foto's: © Royal Press Europe, Albert Nieboer
De 'Duitse' Prins van Oranje en zijn prinses Sophie zijn donderdag in alle stilte getrouwd. En dat terwijl in Potsdam de voorbereidingen in volle gang zijn voor hun voor zaterdag aangekondigde huwelijk ... De plechtigheid donderdag was echter een wettelijke verplichting.
Net als in Nederland moet een kerkelijke inzegening van een huwelijk vooraf worden gegaan door een burgerlijk huwelijk. Maar één hoempapa en tralala is genoeg voor Georg Friedrich en Sophie. Dus hielden ze hun gang naar de ambtenaar van de burgelijke stand zo goed als geheim.
'Glückwunsch, Herr Kaiser' riep weekblad Stern.de op de website (met foto) het kersverse bruidspaar wat overdreven toe. Het 'keizerlijk en koninklijk' huwelijk (keizer van Duitsland, koning van Pruisen) heeft in de Duitse media in elk geval heel wat los gemaakt. Maar ook verstokte monarchisten zien hun kans schoon: zij hebben voor zaterdag een demonstratie aangekondigd in Potsdam. © RB
Verslaggeving uit Potsdam en Berlijn op pagina Royalblog Weddings
De weersvoorspelling:
 |
21 °C | °F | vr | za | zo | ma | |||||
 |
 |
|
 |
|||||||
| Onbewolkt | ||||||||||
| Wind: O - 11 km/h | ||||||||||
| Luchtvochtigheid: 83% | 31° | 21° | 23° | 13° | 20° | 14° | 20° | 16° | ||
Van saaie voorstad naar koninklijk paleis, van spijkerbroek naar haute couture en van wilde housefeesten naar ontmoetingen met de groten der aarde. Het lag niet voor de hand dat Mette-Marit Tjessem Høiby (38) een gerespecteerde kroonprinses zou worden. Donderdag is het tien jaar geleden dat zij en kroonprins Haakon (38) van Noorwegen in het huwelijksbootje stapten.
Gehuld in een saai mantelpakje, met kromme schouders en ontwijkende blik zit Mette-Marit naast kroonprins Haakon. ,,We zijn nu één jaar en één week samen en hebben besloten dat we onze levens willen delen”, maakt de kroonprins in december 2000 de verloving bekend. Zijn aanstaande giechelt.
Velen dachten dat het einde van het Noorse koningshuis nabij was toen het paar elf jaar geleden aankondigde te zullen gaan trouwen. Niet alleen had Mette-Marit vrijwel geen opleiding en was ze een alleenstaande moeder met een zoontje van 3, ze had ook een verleden in wat Haakon ‘het housemilieu’ noemde. Daarnaast meende de helft van de Noren dat ze ‘te gewoon’ was en dat zelfs haar naam niet koninklijk genoeg klonk.
Acht maanden na de bekendmaking van de verloving zit Mette-Marit weer op de bank voor een voltallig perskorps. Weer in degelijke kleding en weer verlegen. Ze glimlacht voorzichtig en zegt dat ze iets wil bekennen. ,,Ik ben over grenzen gegaan en heb daar spijt van. Daarnaast wil ik sterk afstand nemen van drugsgebruik”, verklaart ze aangedaan.
De eerste stap is gezet en drie dagen later, na de huwelijksvoltrekking en een innige kus op het paleisbalkon, sluit het volk haar in de armen. In de jaren die volgen, ondergaat de Noorse Assepoester een ware metamorfose. Ze studeert aan prestigieuze scholen, wordt een mode-icoon, zet zich in als aids-ambassadeur voor de Verenigde Naties, maakt in het buitenland reclame voor Noorwegen en zorgt voor twee troonopvolgers: Ingrid Alexandra (2004) en Sverre Magnus (2005).
Weg is de kritiek op de grijze muis. De kroonprinses wordt één van de meest invloedrijke én geliefde vrouwen van Noorwegen. Ook als paar oogsten Mette-Marit en Haakon veel lof. Zo nodigen ze gewone Noren bij zich thuis uit om hun visie op de samenleving te horen en communiceren ze via Twitter, Facebook en YouTube.
In de weken na de aanslagen deze zomer bewijzen ze met hun aanwezigheid en warme toespraken een bindende factor te zijn voor de natie. Daarnaast worden ze vaak beschreven als het ideale koppel: nog steeds verliefd en niet bang dit aan de buitenwereld te laten zien.
Ter ere van het huwelijksjubileum zit Mette-Marit in 2011 weer op de bank, deze keer voor een interview met de Noorse omroep. ,,Ik voelde sterk dat Haakon mijn ware ik zag toen we elkaar ontmoetten. Dit betekent dat ik ook van mezelf kan houden als ik op mijn duisterst ben”, zegt ze rustig en zelfverzekerd in de camera. Het contrast met tien jaar geleden lijkt niet groter te kunnen zijn.
Haakon ziet, in een dubbelinterview met de krant Aftenposten, echter nog steeds hetzelfde meisje. ,,Het beeld dat mensen van jou hebben is meer veranderd dan jij zelf bent. Ook al ben je beter geworden in het houden van toespraken en in jezelf uitdrukken. En ook jij bent volwassener geworden”, verzekert de kroonprins zijn vrouw. © GPD Windy Kester; Foto's: © RPE, DPP
Royalblog over (huwelijk) Mette-Marit en Haakon:
De Telegraaf haalde geheel in stijl de grootste letters uit de kast om twee dagen lang heel Nederland het bestaan van Mildred Zijlstra in te peperen. Terecht stelde adjunct-hoofdredacteur en zeer gewaardeerd voormalig royaltyverslaggever Jan Kees Emmer vast dat waar De Telegraaf leidde, de rest van de media moest volgen.
Dat verklaart misschien de geheel tegenovergestelde en niet van persoonlijke rancune ten opzichte van Marc van der Linden ontblote reactie in de rivaliserende De Volkskrant. Daar druipt zoveel gif vanaf, dat een waarschuwing op zijn plaats was geweest. Over de media en Mildred >>
Lees verder op pagina Royalblog Boeken Media Etc: Twee dagen mediacircus rond Mildred: een studie waard
Laatste reacties