* Koningin Beatrix heeft dinsdagmorgen het presidentspaar van Mali ontvangen op Paleis Noordeinde. Ze zijn voor een officieel bezoek in Nederland. Dinsdagavond is er een diner op het paleis.
Wanneer begint het hier te sneeuwen? In de provisorische wachtkamer van Paleis Noordeinde – op de tafel onder meer het juwelennummer van Royalty – zitten dinsdagavond een paar journalisten uit Mali te rillen.
Ze hebben hun jassen aan, en ze klagen over de kou. In Nederland, in het paleis, overal. Met lichte tegenzin doen ze even later hun jassen toch uit om verslag te doen van de toespraken die koningin Beatrix en president Touré zullen geven in de balzaal van het paleis.
‘Koud?’, vraagt een paleismedewerker met lichte verbazing. ‘We hebben de verwarming juist hoger gezet’. Geen detail ontgaat de koningin en haar staf bij dit soort gelegenheden. Gasten uit het Afrikaanse Mali in november in Den Haag: dan moet de thermostaat omhoog. Het is dit oog voor detail dat bezoeken aan het paleis steeds weer tot een bijzondere ervaring maken.
De verslaggever mag bij uitzondering in de coulissen de toespraken gadeslaan. Wat steeds weer opvalt: het oog voor detail, de voorkomenheid, de oprechte gastvrijheid, de goede manier, in de samenleving zoveel minder vanzelfsprekend dan bij het staatshoofd.
De hofdame die een Malinees aan haar tafel op z’n gemak stelt, de stalmeester die subtiel gasten helpt hun plek te vinden, de lakei die geruisloos de stoel aanschuift na het opstaan voor het uitbrengen van een heildronk. En een feest voor het oog: de bloemversieringen in de zaal, de zo feestelijk maar niet overdreven gedekte tafels, het verzorgde eten.
Jammer eigenlijk – EO en NOS zullen het de verslaggever nazeggen – dat dit nooit uitgebreid in beeld kan worden gebracht. Hier valt veel te leren over het functioneren van de monarchie, en het belang daarvan in internationale betrekkingen. President Touré is bijna lyrisch. Hij dankt voor de warme ontvangst, die hem de koude buiten doet vergeten. Van 35 graden naar 5 graden valt niet mee, zegt hij in zijn tafelrede, maar het hartelijke welkom van de koningin maakt alles goed.
Hij is oprecht bedroefd over de ontvoering afgelopen vrijdag van Sander Rijke uit Woerden. ,,Dat is niet de islam zoals Mali die kent”, zegt hij, en belooft dat Mali er alles aan zal doen om te zorgen dat de Nederlandse toerist weer veilig thuiskomt. Hij kijkt gepijnigd, en schudde eerder al met zijn hoofd toen koningin Beatrix de ‘afschuwelijke’ gebeurtenis aanhaalde in haar tafelrede.
De Malinese collega’s ondertussen kijken hun ogen uit. Ze lijken niet gebukt te gaan onder het feit dat hun apparatuur de vergelijking met die van de Nederlandse fotografen en cameraploeg, niet kan doorstaan. Bij de staatsiefoto mag niet worden geflitst, maar vooraf is onduidelijk of zij onder die voorwaarde wel foto’s kunnen maken; gelukkig heeft de lichtman van de RVD de bibliotheek goed uitgelicht.
En bij het diner mogen ook de Malinezen bij de tafel komen staan bij de toasts, zodat ze ook goede foto’s kunnen maken. Ook voor deze belangrijke details hebben ze in het paleis oog. De enige wanklank geldt de geluidsinstallatie, waardoor Blauw Bloed niet de toespraken alleen met veel gepiep en geruis kan opnemen. Dat de microfoon naast en niet voor de koningin stond, hielp ook niet.
Detail: in de vooraf verspreide tekst van de toespraak van de Malinese president, wordt ook het woord gericht tot de Nederlandse minister-president. Maar Mark Rutte zit op dat moment bij de open haard in de zogenoemde Oval Office van het Witte Huis, samen met de Amerikaanse president Barack Obama. Die had alleen dinsdag een half uurtje de tijd, dus vloog Rutte snel even naar Washington voor zijn moment van glorie.
President Touré paste zijn toespraak aan, en woensdagavond krijgt hij een diner op het Catshuis. Toch nog Rutte ontmoet. Mali is tenslotte ook een belangrijk land in het Sahelgebied.
Het persmoment in het paleis duurt zo lang als de toespraken – koningin en president spreken allebei in het Frans, de president spreekt aanmerkelijk langer dan de koningin, en met meer vuur en passie – duren. En omdat het gaat om een officieel bezoek en geen staatsbezoek ontbreken de volksliederen, hetgeen het publieke gedeelte weer bekort.
Voor de eerste gang wordt opgediend – geen menu gezien, sorry – gaan de dubbele deuren dicht. De Malinese collega’s snellen naar de gereedstaande auto, die hen naar een hopelijk warme hotelkamer brengt. © RB; Foto’s van welkomstceremonie, © DPP, RPE.
Laatste reacties