Het wachten is op de eerste boze reacties dat de media en ook Royalblog weer aandacht besteden aan de kruistocht van Gerard Aalders tegen alles wat te maken heeft met wijlen prins Bernhard. Donderdag rolt er een nieuw boek van de onderzoeker van de pers, over Bernhard die als zakenprins betrokken zou zijn geweest bij illegale wapenhandel, en die te maken had met louche zakenlieden en dubieuze bankiers. Bewijzen daarvoor voert Aalders niet aan, maar het móet gewoon wel waar zijn.
Aalders – de man van de Stadhoudersbrief en andere boude beweringen over Bernhard – lijkt ver afgeweken van het pad van de serieuze onderzoeker. De uitslag staat bij hem namelijk al vast voordat er enig onderzoek is gedaan. De krampachtigheid waarmee in het nieuwe boek getracht wordt aan te tonen dat Bernhard betrokken was bij wapenleverancies aan het verzet in Indië (‘niet zelf, maar via tussenmensen’) spreekt wat dat betreft voor zich. De prins zal, anders dan biograaf Fasseur schreef, zeker niet brandschoon zijn geweest – daarvoor waren veel van zijn kennissen te dubieus – maar Aalders veroordeelt zonder ‘wettig en overtuigend bewijs’.
Eerder deze week werd her en der boos gereageerd op de hernieuwde aandacht voor een andere horzel in de koninklijke pels, zij het een horzel van een ander niveau dan Aalders: Edwin de Roy van Zuydewijn. Die moet vorige week bij wijze van grap (?) tegen camerajournalist Frank Buis desgevraagd hebben gezegd niet naar Brussel te zullen gaan voor het huwelijk van zijn ex-zwager prins Carlos omdat er kans was op een aanslag van de ETA. Wat de ETA daar zou moeten – er waren geen Spanjaarden in Brussel – was meteen al onduidelijk.
Buis vond na enig beraad dat hij de Amsterdamse politie moest waarschuwen. Stél dat de Roy van Zuydewijn dit geen onzin uitkraamde (‘hij zegt wel vaker gekke dingen’) en hij (Buis) wist ervan en deed niets.... Vervolgens kwam het hele circus opgang, zoals eerder beschreven: Edwin, zus en moeder werden door de politie ondervraagd en een boze en verontwaardigde De Roy zocht daarna de publiciteit om zich te beklagen over een intimiderende behandeling en belaging door het koningshuis, want dat zat er natuurlijk (weer) achter.
Het simpele feit dat de ex-man van prinses Margarita op het politiebureau moet verschijnen, aan de vooravond van het huwelijk van Carlos en Annemarie, en dat hij wordt ondervraagd over een mogelijke aanslag bij datzelfde huwelijk, maakt de zaak nieuwswaardig, hoe bizar, idioot en ongeloofwaardig ook. En maar goed ook dat media het relaas van Edwin en zijn advocaat Marc Meijjer niet zonder meer aannamen; Edwin bleek zelf het ritje naar het bureau te hebben uitgelokt, al zal hij dat ook wel niet bewust hebben gedaan.
Aalders en De Roy van Zuydewijn zullen blijven proberen (het is hun goed recht) hun mening en hun waarheid uit te venten. Aan de media tegengas te geven, of er een andere mening tegenover te stellen en soms is gewoon melding maken van een nieuwsfeit voldoende om ‘het publiek’ een eigen oordeel te laten vormen. Stilzwijgen, zoals enkele lezers opperen, is geen optie. © HJ
Reacties