Een oecumenische trouwdienst met de zegen van de paus. De achter-achterkleinzoon van Duitslands laatste keizer, prins Georg Friedrich van Pruisen, kreeg het zaterdag voor elkaar in de Friedenskirche in Potsdam bij de inzegening van zijn huwelijk met prinses Sophie van Isenburg. De bruidegom (35) is protestant, in de traditie van het aloude en in de historie nauw aan de Oranje verwante Pruisische koningshuis. De bruid (33) komt uit een vorstelijke familie uit het katholieke Hessen. De eeuwenoude huiswet van de Pruisische koningshuis vraagt niet om van geloof te veranderen: het christelijk geloof hebben is de enige vereiste.
De ‘Trauung’ werd daarom ingezegend door een jonge dominee die werkzaam is in Jeruzalem en de voormalige abt van een klooster in de buurt van Wenen. ,,Twee verschillende tradities die het geloof in Christus echter gemeen hebben”, meende abt Gregor Graf Henckel-Donnermarck van klooster Heiligenkreuz in zijn stichtende woorden tot het bruidspaar. En hij had een verrassing: een persoonlijke boodschap van paus Benedictus XVI die het ‘hooggeboren’ bruidspaar verzekerde van zijn gebeden en zijn zegen gaf.
,,Bijzonder”, zei prins Jaime, de tweede zoon van prinses Irene, na afloop van zeer persoonlijke en warme dienst. Hij herinnerde zich de moeilijkheden rond de trouwerij van zijn neef prins Maurits in 1998, toen de toenmalige aartsbisschop Simonis van Utrecht bezwaar maakte het te ver gaande oecumenische karakter van de plechtigheid. In Potsdam was er zaterdag in tegenstelling tot destijds in Apeldoorn geen avondmaal cq communie, hetgeen waarschijnlijk de meeste kerkelijke bezwaren wegnam.
En behalve het gelijk optrekken van priester en dominee was er ook een duidelijk joods element, als uiting van de diepe betrokkenheid van met name prins Georg Friedrich bij het ‘Heilig land’. Zo krijgen kinderen uit Israël en Palestina met hulp van een koninklijke stichting de kans om op Burg Hohenzollern (foto), stamslot van de dit jaar 950 jaar bestaande dynastie, samen vakantie te vieren. Op de eerste rij in de ‘vredeskerk’ prins Hassan van Jordanië en de Israëlische ambassadeur in Duitsland.
,,Het bruidspaar wil bruggen bouwen, tussen Israëliërs en Palestijnen, en werken aan vrede”, liet ‘pfarrer’ Michael Wohlrab weten. Hij is werkzaam in de Kaiserin Auguste Victoria-Stiftung op de Olijfberg in Jeruzalem. Daar had hij met Georg Friedrich en Sophie ook de voorbereidende gesprekken gevoerd over de huwelijksplechtigheid. In het vervolg was het regelmatig 'Berlin calling' geweest, zo verklapte de dominee, een vriend van de prins. Georg Friedrich had in Jeruzalem ook het nieuwe millennium ingeluid - letterlijk, met klokken van de Wilhelmstoren die uitkijkt over Israël, Palestina en Jordanië.
* Receptie, met felicitaties voor het bruidspaar en hertogin Donata van rabbijn Chaim Rozwaski.
De trouwbelofte zal daar ook ter sprake zijn gekomen. Daarin beloofde het bruidspaar, dat elkaar al dertig jaar kent, ‘God en de mensen te dienen’.
Traaung Sophie & Georg Friedrich
Das Menschen Herz erdenkt sich seinen Weg; aber der Herr allein lenkt seinen Schritt (Sprüche 16:9)
- Einzug: The Prince of Denmark’s March
- Begrüßung
- Eingangslied: Großer Gott wir loben dich
- Gebet
- Lesung: Kolosser 3, 12-17
- Zwischengesang: Jüdisches Loblied: L’dor Vador
- Predigt
- Traaung
- Zwischenspiel: Loblied (1990: Orgelstück von Prinz Louis Ferdinand von Preussen)
- Dankeslied: Was Gott will, gescheh allzeit. Text: Herzog Albert von Preussen (um 1554)
- Fürbitten: (door de trouwgetuigen) Sophie Prinzessin von Baden, Dr. Stephanie Bermig, Dr. Johann Georg Prinz von Hohenzollern, Nicolai Nowak, Katharina Erzherzogin von Österreich-Este, Konstantin Herzog von Oldenburg
- Schlusslied: Nun danket alle Gott
- Schlussgebet und Segen
- Auszug: Hochzeitsmarsch aus ‘Ein Sommernachtstraum’ (Felix Mendelssohn Bartholdy)
NB: Die Kollekte am Ausgang ist für die Erhaltung der Friedenskirch bestimmt. Muziek: Royal Danish Brass, organist Björn O. Wiede, Aviv Weinberg (sopraan), Amnon Seelig (bas)
Duitse media hadden het in de aanloop moeilijk om een passende omschrijving te vinden voor het huwelijk, waarvoor 700 gasten naar de oude koninklijke residentiestad Potsdam kwamen. ‘Unsere grosse Kaiser-Hochzeit’ blokletterde boulevardkrant Bild zaterdag, maar Der Tagesspiegel beklaagde zich andermaal over de royale aandacht voor wat niet meer was dan een huwelijk van twee Duitse staatsburgers. ,,De monarchie is opgedoekt en met een goede reden”, aldus de krant bozig.
* Vertrek van het bruidspaar voor de rijtoer
De meeste vroeger regerende vorstenhuizen waren vertegenwoordigd – van Lippe tot Beieren, maar ook de minister-president van Brandenburg en representanten van de nog wél regerende huizen in Europa, maar niet met koningen of kroonprinsen. Voor de Brandenburgs-Berlijnse televisiezender RBB reden genoeg voor een drie durende rechtstreekse uitzending. ,,Het Pruisische konings- en keizershuis is onderdeel van onze geschiedenis, dat laten we zien. Het hoort bij Potsdam, bij Brandenburg en Berlijn en ook bij Duitsland”, aldus ARD-koningshuiscommentator Rolf Seelmann-Eggebert, die de plechtigheid van toelichting voorzag.
Alexander Fürst zu Schaumburg-Lippe in Bild: „Ich weiß, dass es einige Leute nicht hören wollen, aber es sind viele Menschen fasziniert von den alten Familien." En dezelfde krant: Moritz Landgraf von Hessen „Endlich heiratet ein Preuße mal eine richtige Prinzessin". Hij bedoelde daarmee: een prinses uit Hessen.
© RB Hans Jacobs; Foto's: © Preussen.de, Paul Schirnhofer, Roland Beck
"Het katholieke Hessen"? De 16e-eeuwse landgraaf Filips de Grootmoedige van Hessen was een van de grote voorvechters van de Reformatie. Het Huis Hessen is protestants, evenals de gebieden waarover verschillende takken van dat Huis ooit heersten. In de huidige deelstaat Hessen is slechts een kwart van de inwoners rooms-katholiek. Het gemediatiseerde vorstenhuis Isenburg, waaruit de bruid stamt, heeft overigens een protestantse en een rooms-katholieke tak. Prinses Sophie behoort tot de rooms-katholieke tak Isenburg-Birstein.
Geplaatst door: Arnout van Cruyningen | 29 augustus 2011 om 15:12