Aalders: Bernhard schuldig aan wapenhandel, het moet wel

Prins Bernhard was een boef. ‘Zijn voortdurende jacht op geld dreef de prins onafwendbaar in de armen van illegale wapenhandelaren, obscure zakenlieden en louche bankiers’. Onderzoeker Gerard Aalders is overtuigd van de schuld van Bernhard, zoals hij in het donderdag verschenen boek ‘Bernhard zakenprins’ nog eens onderstreept. Aalders heeft echter één probleem: hard bewijs ontbreekt. ,,Er is geen smoking gun”, zo geeft hij toe. ,,Maar er is voldoende indirect bewijs.”

Volgens Aalders legt zijn boek dan ook het web bloot ‘van de man die zichzelf graag als zakenprins presenteerde, maar die door zijn roekeloos gedrag een gevaar dreigde te worden voor de Nederlandse staatsveiligheid.’ Overigens moeten ,,we Bernhard niet zien als een handelaar die zelf actief wapens kocht en verkocht.” Alles gebeurde via tussenpersonen. 

Het bewijs van Aalders bestaat uit een droge en moeilijk volgbare opsomming van namen van mensen die vanaf de jaren dertig, tijdens de oorlog en de jaren meteen daarna betrokken waren of zouden zijn geweest, bij illegale transacties en wapenhandel. In veel gevallen hadden die (wel eens) contact met prins Bernhard, of met mensen in diens directe omgeving.

Het is inderdaad geen fraai gezelschap dat Aalders voorstelt. En het is moeilijk voor te stellen dat Bernhard de enige witte raaf was tussen de door de NIOD-onderzoeker gekenschetste zwarte raven. Volgens het adagium ‘wie met pek omgaat, wordt er mee besmet’, is Bernhard hartstikke schuldig. Of minimaal medeplechtig. Aan wapenleverancies aan het verzet tegen de Indonesische regering begin jaren vijftig bijvoorbeeld.

Dat Bernhards naam in dat verband is opgedoken, was al bekend. Er is begin jaren vijftig ook een heus onderzoek ingesteld door de Koninklijke Marechaussee. Cees Fasseur verhaalde erover in zijn boek over het huwelijksleven van Juliana en Bernhard. Hij nam het verhaal niet erg serieus en oordeelde dat Bernhard – door hem afgeschilderd (in de woorden van Aalders) als ‘een goedige, naïeve, financieel onbeholpen en een aan zijn vrienden altijd hondstrouwe sul’ -, was misbruikt door ‘foute vrienden’. Het is een beeld dat Aalders niet accepteert. ,,Zijn slordige behandeling van dit onderwerp was de directe aanleiding voor dit boek.”

Vorig jaar november schreef historicus Harry Veenendaal in zijn goed gedocumenteerde boek ‘ZKH’ al over de prinselijke interesse voor en bemoeienis met de voor onafhankelijkheid strijdende kolonie Nederlands-Indië/Indonesië. ,,De rol van de prins is niet duidelijk, maar het is wel duidelijk dat hij betrokken is geweest", zei hij. ,,Maar wat is er gebeurd?" Het onderzoek van de marechaussee is afgebroken. ,,Is de prins gehoord? Is hij op zijn vingers getikt? Ik wil dat graag weten”, aldus Veenendaal.

Aalders komt niet met het antwoord, maar kleurt – basiskleur: pikzwart – de in het marechaussee-onderzoek genoemde personen in. En passant veegt hij de vloer aan met Fasseur, waarbij enige jalousie de métier – Fasseur had immers wél toegang tot het Koninklijk Huisarchief – Aalders niet vreemd is. Daar waar Fasseur de beschuldigingen aan de prins afdeed als onzin en Veenendaal met vragen bleef zitten, gaat Aalders een stap verder en spreekt een veroordeling uit.

Zijn naar eigen zeggen ‘aanvullend en indirect bewijsmateriaal’ is daarvoor ‘gelukkig voldoende.’ Het is slechts zijn taak ‘situaties en gebeurtenissen zo aannemelijk te maken, dat het bewijs geleverd mag worden geacht.’ Hij schetst daartoe de belangstelling van de prins voor de Nederlandse belangen in Indonesië, de pogingen de kolonie te behouden en de talrijke contacten die Bernhard had. Ook met als minder betrouwbaar bekend staande zakenlieden, bankiers én wapenhandelaars.

Dat was weer reden tot zorg in Den Haag, waar men bang was dat de prins, die toch al geen onbesproken levenswandel had, zich chantabel maakte. Volgens Aalders was die zorg ook wel terecht, want er was sprake van gesjoemel met geld, tegenwerking van officieel beleid, samenzwering, een mislukte coup zelfs (van Raymond Westerling) en meer. Het komt vrijwel allemaal aan de orde in de rapporten van het marechausse-onderzoek.

Toen de prins in het geding kwam en daarmee het koningshuis en het landsbelang, verdween de zaak in de doofpot. Aalders teleurgesteld: ,,Er zijn legio aanwijzingen voor het aandeel van Bernhard in wapenleverancies en voor zijn steun aan Raymond Westerling, maar de befaamde ‘smoking gun’ ontbreekt.” En Aalders, die het rokende pistool vermoedt in hermetisch afgesloten archieven, komt ook geen stap dichterbij. ,,Maar het is ongeloofwaardig dat hij géén zaken zou hebben gedaan in de wapenbusiness”, luidt desondanks zijn conclusie. Het resultaat van Aalders’ werk stond kennelijk alvast voor de eerste zin van het boek was geschreven, © GPD; Lees ook commentaar: Aalders niet stilzwijgen

* Gerard Aalders: Bernhard zakenprins. Illegale wapenhandel, louche zakenlieden, dubieuze bankiers. Uitgeverij Aspekt, 18,95 euro. 234 pagina’s  

Comments

[Geplaatst door: JH/Lucien]

Omdat Aalders ook een extra zakcentje in z'n zakken wil steken..kinnesinne....Vreselijk mannetje...Kijken wat we van hem vinden..

[Geplaatst door: lucas bouwman]

Onder vak-historici doet al geruime tijd het gerucht de ronde dat ZKH Prins Bernhard destijds betrokken is geweest bij de ontvoering van Helena te Troje. Het is daarom niet onverwacht dat aan Dr G. Aalders een opdracht verstrekt gaat worden deze zaak tot op de bodem uit te zoeken. Gevraagd naar zijn inschatting van deze te verrichten studie deelde Dr Aalders mee te verwachten er zijn pensioen mee te halen en minstens een viertal boeken aan het onderwerp te gaan wijden. Betrokkenheid van ZKH acht Dr Aalders op voorhand al voor 98% zeker.

[Geplaatst door: Mjo]

Waarom komt Aalders nu pas met dit verhaal, nu Prins Bernhard zich niet meer (indien nodig) kan verdedigen. Men/hij kwetst nu wederom de nabestaanden om telkens weer met dit soort verhalen te komen.
Aalders die zich over de rug van voornoemde mensen rijk probeert te maken, met dit soort verhalen/boeken, kan ik helaas geen tot weinig respect voor opbrengen.