Pieter van Vollenhoven vergeleek het onderwerp waarmee hij zich mocht gaan bezighouden eens met een dorre akker. Veiligheid, wie zat daar nou op te wachten? Maar, als het dan toch moet, dan 'kan ik maar beter zorgen dat die akker tot bloei komt'. En zo geschiedde, met taaie vasthoudendheid, zo meent dagblad Trouw.
„Lange tijd gold per definitie dat leden van het Koninklijk Huis vanwege de ministeriële verantwoordelijkheid geen functie mochten uitoefenen die tot een conflict met diezelfde ministers kon leiden”, zegt historicus Coos Huijsen. „Van Vollenhoven heeft laten zien dat de combinatie wel mogelijk is. Hij heeft het heel goed gedaan. Voor hetzelfde geld had hij gefrustreerd kunnen raken of zich in het uitgaansleven kunnen storten.”
De Onderzoeksraad heeft Nederland veiliger gemaakt, stelt hoogleraar veiligheidskunde Ben Ale in Trouw: aanbevelingen van de raad hebben geleid tot brandveiliger gevangenissen, veiliger treinen en vliegtuigen maar ook tot verbeteringen in operatiekamers en de jeugdzorg. Of het daarbij een voordeel of nadeel was dat Pieter van Vollenhoven lid is van het Koninklijk Huis, is onderwerp van discussie. ,,Het maakte het hem wel gemakkelijk om vastberaden te blijven", meent Ale.
Van Vollenhovens biografe Dorine Hermans denkt echter dat zijn hardnekkigheid de invloed weer deels teniet heeft gedaan. ,,Hij is een enorme straatvechter en heeft daarmee in de loop van de jaren bij nogal wat ministers irritatie gewekt. Een terriër, die tot op het pathologische af volhoudt wat hij doet.” En zoals inmiddels iedereen weet: weerstand maakt Pieter alleen maar hardnekkiger.
Hermans denkt dat het hem niet licht zal vallen te moeten vertrekken. ,,Dit afscheid is voor hem een oefening in doodgaan. Van Vollenhoven moet zich ergens in kunnen vastbijten. Gewoon het mes in jezelf zetten, noemt hij dat, niet opgeven omdat het moeilijk is. Hij vindt wel weer wat om zichzelf mee te kwellen.” Foto: © DPP
Reacties