Koningin Beatrix is woensdagmorgen in Kayseri in het hartje van Turkije. Daar praat ze onder andere met Turkse ‘gastarbeiders’ die na een lang leven in Nederland terugkeerden naar hun geboorteland. GPD-correspondent Fidan Ekiz is vooraf al met die mensen gaan praten.
'Hollanda prima, haring en paling erg goed'. Hanifi Cevik (62) lijkt ervan te genieten eindelijk weer Nederlands te kunnen praten. Intussen tovert hij allerlei spulletjes uit een oude kast: klompen, plaatjes van molens en het Zeeuws meisje. Cevik was 27 jaar toen hij in 1969 als gastarbeider terechtkwam in een papierfabriek in Eerbeek. Twintig jaar later belandde hij in de WAO en keerde voorgoed terug naar zijn geboortestad Kayseri. Zijn band met Nederland en zijn voorliefde voor het koningshuis zijn nooit verdwenen.
,,Ik heb nog met bloemetjes in mijn handen bij paleis Soestdijk staan wachten op prinses Juliana. Zij was net familie voor mij. Ik heb gerouwd toen ze overleed.'' De koningin heeft een speciaal plekje in het hart van Turkse Nederlanders. ,,Respect,'' legt Cevik uit. ,,We hebben enorm respect voor het koningshuis. De koningin is machtig, onaantastbaar. Zij is een moederfiguur.'' Hij is dan ook beretrots dat hij Beatrix mag ontmoeten.
De koningin praat woensdag met zeven echtparen. De vrouw van Cevik, Faize heeft maar zes jaar in Nederland gewoond. ,,De koning is ooit bij ons thuis geweest hoor,'' zegt ze, terwijl ze naast haar man plaatsneemt op de bank. ,,Nee, die mensen waren van de ambassade'', verbetert Cevik, waarna hij zijn vrouw even geschrokken aankijkt. ,,Beatrix is trouwens een vrouw! Straks zeg je nog iets verkeerds in haar aanwezigheid.''
Ook Bayram Cicek (42) heeft een speciale band met de koningin. Hij vestigde zich in 1988 in Rotterdam en remigreerde in 1999 naar Turkije. Het waren zijn beste jaren, weet Cicek. Ondanks dat hij in Nederland door een ongeval op zijn werk in de steigerbouw voor de rest van zijn leven verlamd raakte vanaf zijn middel. Cicek was 31 toen hij van elf meter hoog viel en zijn rug brak. ,,Dit is niet de schuld van Nederland'', zegt Cicek, terwijl hij met zijn hand over de armleuning van zijn rolstoel gaat. ,,Het was een ongeluk, dit had me ook in Turkije kunnen overkomen.''
Als het aan hem had gelegen, was Cicek nog veel langer in Nederland gebleven. ,,Ik hou nog steeds van Nederland. Maar mijn vrouw en kinderen zaten hier. En ik moest worden verzorgd.'' Eenmaal terug in Turkije raakte Cicek in een zware depressie. ,,Ik kan nog altijd erg weinig, en in Turkije zijn er weinig voorzieningen voor gehandicapten.'' Hij komt zelden buiten, maar voor de koningin ging Cicek zonder aarzeling de stad in om een mooi kostuum te kopen.
Het bezoek van koningin Beatrix is belangrijk voor hem. Het is alsof hij weer energie heeft voor alles, weet zijn vrouw Sengül. Cicek heeft dan ook een bijzondere band met koningin Beatrix, hij heeft haar al twee keer van dichtbij gezien. Eén keer bij het stadhuis in Rotterdam, en één keer bij de opening van de Erasmusbrug in Rotterdam in 1996.
,,Het was een warme zomerdag. De hitte was zo ondragelijk dat ik mijn pet afdeed, net toen de koningin langs liep. Ineens rende een agent op me af. Blijkbaar dacht hij dat ik iets kwaads in de zin had. De koningin zag alles, ze keek me even aan en glimlachte. Alsof ze wilde zeggen: trek je er maar niks van aan jongen.''
Zijn vrouw Sengül is erg zenuwachtig voor de ontmoeting met de koningin. ,,Ik zei tegen mijn vriendinnen: 'Meiden, deze week ben ik niet bij de theekrans, ik heb een afspraak met de koningin'. Ze dachten dat ik een grapje maakte. In Turkije zou zoiets niet zo snel mogelijk zijn. Dit laat zien hoe groots en bescheiden Nederlanders zijn.''
Voor Cicek leven deze week de herinneringen aan Nederland meer op dan ooit. ,,Ik was jong, gezond. Elke dag na het werk ging ik naar Scheveningen, urenlang kon ik daar aan het water liggen. Ik wil dit allemaal delen met de koningin. Ik reken er niet op, maar heel misschien herkent ze me zelfs nog van die ene dag dat ze naar me glimlachte.'' © GPD; Foto's: © GPD