Op de kamer naast mij in het Pestana hotel in Buenos Aires is de hele nacht doorgewerkt om de televisiebeelden van het staatsbezoek tot een interessante aflevering van NOS Actueel te monteren. Twintig uur opnamen teruggebracht tot 25 minuten voor de uitzending van vanavond. Wat laat je wel zien en wat niet, wat was de afgelopen dagen wel belangrijk, wat niet? En zijn daar dan ook goede beelden bij, of moet het eerst worden uitgelegd.
Het is precisiewerk, van seconde tot seconde wordt zo'n programma opgebouwd, uitgewerkt en aan elkaar geplakt. Ik heb eerder deze week - toen de deadline nog wat verder weg was - een korte demonstratie gekregen. Met zoveel materiaal zou ík er nooit in slagen het hele staatsbezoek in 25 minuten samen te proppen.
Inmiddels staat mijn koffer half ingepakt klaar. Over een paar uur volgt de grote uittocht van hofhouding, begeleiders en media. Eerst naar São Paulo en dan terug naar Nederland. Het weer maakt het ons vanmorgen een beetje gemakkelijker om deze betoverende stad te verlaten. Voor het eerst sinds ik hier op 25 maart aankwam, schijnt de zon niet en is het grijs en somber.
Het koninklijk gezelschap is zaterdag 1 april al vertrokken, naar het noordwesten van Argentinië om daar uit te blazen en nog even rond te kijken. Binnenkort volgt op het paleis de evaluatie van het bezoek. Wat was goed, wat was fout, wat kon beter? Een staatsbezoek kent veel verplichte nummers. Veel mensen hebben zich hardop afgevraagd waarom Beatrix niet dit of dat heeft gedaan: nog meer dwaze moeders en grootmoeders spreken bijvoorbeeld, het martelcentrum ESMA bezoeken, een uitstapje maken naar andere delen van Argentinië, om maar wat 'wensen' te noemen.
De koningin heeft daar in Tres Arroyos vrijdag zelf antwoord op gegeven: niet zij, maar de Argentijnen bepalen uiteindelijk het programma. Daarover is natuurlijk uitvoerig en langdurig overlegd en het hof mag een verlanglijstje indienen, maar veel ruimte is er niet. Ook niet vanwege vaste rituele onderdelen als kranslegging, bezoek aan de drie 'machten' (regering, parlement, gerechtshof), staatsbanket en tegenprestatie. Het privéverblijf van Beatrix voor en na het bezoek geeft wat dat betreft meer vrijheid om meer over Argentinië te weten te komen.
Ik weet daarom eigenlijk niet of dit staatsbezoek geslaagd is. Koningin Beatrix is tevreden, hebben we gehoord. Minister van Buitenlandse Zaken Ben Bot liet zich heel beleefd in diezelfde zin uit. Maar wat maakt een staatsbezoek tot een succes? Eigenlijk is het een vreemde poppenkast die staatshoofden met elkaar opvoeren. Zo'n visite moet de goede betrekkingen tussen landen onderstrepen, of die relaties op een hoger niveau brengen. Maar hoe meet je of dat ook is gebeurd? Tijdens zo'n bezoek staat het bezoekende land even in de belangstelling - de Argentijnse kranten hadden zelfs extra bijlagen - maar wordt er volgende week ook nog aan Nederland gedacht?
Ik denk dat de impact van een eventuele WK-voetbalfinale Nederland-Argentinië deze zomer (2006) vele malen groter zou zijn - tenslotte herinneren veel Argentijnen zich nog 'naranja mecánica' uit de finale van 1978 - en wanneer ik hier op de vraag waar ik vandaan kwam antwoordde 'Holanda', was de reactie eerder 'ah, Van Nistelrooij' dan 'Máxima', laat staan 'Beatriz'. De koningin zei het al in haar tafelrede: ik hoop op een finale Nederland-Argentinië. Daar kan geen staatsbezoek tegenop.
© GPD 2006. Geplaatst 2 april 2006. Foto: aankomst in Tres Arroyos.
Reacties